Peter Koperdraad werkt al sinds 1997 als Managing Director bij Merida Benelux. De aanbieder van Merida’s hoogwaardige fietsen. Dit doet hij met ontzettend veel passie, kennis en vakmanschap. Daarbij is zijn enthousiasme het vliegwiel van zijn succes. Maar wie hielp Peter in het zadel?Tekst: Mical Joseph
Beeld: Merida Benelux

Wat was jouw allereerste baan?

“Dat was poetsdoeken vouwen in de wasserij van mijn vader. Ik was toen nog maar 14 jaar oud. Mijn vader had een industriële wasserij voor poetsdoeken, voor drukkerijen, garages en machinefabrieken. Denk aan oliën, drukinkten en oplossingen die schoongemaakt moesten worden en gereinigd vanuit motoren. Deze poetsdoeken werden gewassen in onze industriële wasmachines, gesorteerd, opgevouwen en teruggestuurd naar de gebruiker. Zo werd het milieu een beetje gespaard, omdat deze doeken zo’n 30 tot 40 keer hergebruikt konden worden.”

Welk advies zou jij je 18-jarige zelf geven?

“Als 18-jarige jongen zou ik mijzelf het advies geven om altijd enthousiast te zijn. Met enthousiasme kom je het verst. Doe alles met een smile, dan heb je de helft al gewonnen. En dit is echt zo!”

Hoe ben je bij je huidige baan terecht gekomen?

“Mijn toenmalige schoonvader had diverse bedrijven in de fietsindustrie. Hij was onder andere eigenaar van Union en kwam op een beurs de familie van Tseng tegen. De eigenaar van het merk Merida uit Taiwan. Ze zochten nog een importeur voor de Benelux. Mijn toenmalige schoonvader vertelde mij dat als ik ooit nog iets wilde doen in de fietsenbranche, dat dit wellicht een mooie manier was om in te stappen. Via mijn ex-schoonvader ben ik dus in de fietsenbranche gerold.”

Wie was daarin jouw kruiwagen?

“Mijn toenmalige schoonvader heeft de deur geopend om mijn draai te vinden in de fietsenbranche, maar als ik een echte kruiwagen wil benoemen, dan is dit mijn eigen vader geweest. De manier van werken, altijd met een lach, doorzetten, managen en de ondernemingsdrive heb ik van hem meegekregen. Hij was de echte kruiwagen, die mij met raad en daad heeft bijgestaan en dit nog steeds op zijn 76ste leeftijd doet.”

Wat is je allergrootste passie in je vak?

“Mijn allergrootste passie is om tevreden consumenten te zien, die blij zijn met de aankoop van hun fiets. Het blijft altijd gaaf om mensen met een dikke smile na een testrit van zo’n twee uur terug te mogen ontvangen en hun enthousiasme te zien en voelen. Dat denk je, dit is echt waar je het voor doet!”

Wat is je grootste leermoment geweest in je carrière?

“Zorgen dat het schip niet zinkt in een moeilijke periode. Begin jaren 2000 liepen de samenwerkingen wat stroef met aandeelhouderswisselingen. Dit was niet eenvoudig en hier heb ik veel van geleerd.”

Ben jij voor iemand een kruiwagen geweest?

“Voor mijn eigen kinderen ben ik een kruiwagen geweest. Ik heb twee dochters. Inmiddels zijn ze beide stewardess bij KLM. Toen der tijd heb ik ze vaak meegenomen naar beurzen. Ik heb ze altijd geleerd, dat als je ‘eet’ van het verkopen van fietsen, dat je er ook wat voor mag doen. Ze hebben beide op diverse beurzen achter de bar meegedraaid. Daarvandaan hebben ze vaak een stap gemaakt naar een ander bedrijf om hetzelfde te doen voor een ander bedrijf.”

“Toen mijn kinderen nog maar 6-7 jaar oud waren leerde ik ze altijd als grapje mensen te bedanken die een Merida fiets reden. Als we dan uiteten waren geweest moesten ze vanuit de auto roepen naar de gene die op de Merida fiets reed; ‘bedankt voor het lekkere eten!’. Ik vertelde ze dan dat wij namelijk uiteten konden door de winst van de fiets, waar die meneer of mevrouw op reed. Ook leerde ik ze dat als er een groepje fietsers bij elkaar stond, waarvan er iemand een Merida reed, ze altijd moesten zeggen dat die Merida fiets wel heel mooi was en dat ze de ander niet zo gaaf vonden.”