MASTERS spreekt Fezilia William, kunstenares en eigenaar van het merk By Fez. Fezilia William vertelt dat lippen altijd haar niche blijven, maar nu de brug wil slaan tussen digitaal en fysiek. Momenteel is Fezilia bezig met Non- Fungible Tokens, ookwel NFT.Tekst: Bart-Jan Brouwer
Online redactie: Noa Verseveldt
Beeld: John van Helvert
Lippenstift
“Ik was één toen mijn ouders van Suriname naar Nederland verhuisden. We kwamen te wonen in bloembollendorp Voorhout, dat midden jaren zeventig en totaal witte gemeente was. We werden heel snel opgenomen in de gemeenschap en eigenlijk heb ik nooit het besef gehad dat ik een andere huidskleur had. Ik viel meer op door mijn lippen. Op school kreeg ik weleens opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd als ‘Zoeloe’, ‘Hey, dikke lippen!’ en ‘Aan één lippenstift heb je nooit genoeg’. Ik zei niets terug, maar het raakte me wel. Ik was me er zo bewust van dat ik toen in de jaren tachtig voor het eerst lippenstift opdeed, ik een lipliner zette dat smaller was dan de contour van mijn eigen lippen. Zag er niet uit natuurlijk, maar voor mijn gevoel beantwoordden dunnere ‘normale’ lippen aan het schoonheidsideaal. Toen ik zeven was, waren we een keer op visite bij mijn oom. Ik vroeg om een velletje papier om op te tekenen. Hij had alleen een doosje Kleenex staan. ‘Ga maar op die tissues tekenen.’ Al die doekjes heb ik uitgevouwen, de rand met stift versierd, weer opgevouwen en terug in de doos gedaan. Als ik bezig ben met creatief zijn, vergeet ik alles om me heen. Uiteindelijk heb ik ook de kunstacademie gedaan. Mijn vader had me gewaarschuwd: ‘Van kunst kun je niet leven.’ Hij heeft gelijk gehad. Ik maakte in het begin schilderijen, niets was nog digitaal, het was al heel wat als je toegang had tot MS-DOS. Je platform waren de mensen die je, via-via, kende. Via de Gouden Gids kwam ik aan de adressen van galeries, ik stuurde overal brieven naartoe, maar liep tegen allerlei muren en gesloten deuren aan. Ik zag door het glazen plafond wat ik wilde, maar had niet de juiste ingangen en kon op mijn jonge leeftijd ook moeilijk de serieuze van de minder serieuze mensen onderscheiden.”
Mysterie
“Er moest brood op de plank komen. Via een uitzendbureau kreeg ik een kantoorbaan in de ijzerertssector aangeboden. Het begon met twee weken invallen, maar ze wilden me daar houden. Ik ging me omscholen en heb zelfs mijn MBA in sales en marketing gehaald. ik ben daar best lang gebleven. Alleen kon ik mijn creativiteit niet kwijt. Die stopte ik in mijn vrije uurtjes in make-up, taarten bakken, van alles. Maar de kunstenaarsdroom was al vervaagd. Totdat ik er zo’n acht jaar geleden alleen voor kwam te staan. Opeens veranderde alles. En blies ik die droom toch weer nieuw leven in. Ik struinde het internet af en reisde langs beurzen en galeries om te kijken wat er ontbrak in de kunstwereld. Ik besloot iets te gaan maken dat zo eigen is, dat het niet te kopiëren is. Mijn lippen! Eerst maakte ik schetsen van mijn hele gezicht, maar ik miste mysterie. ik heb het gezicht weggegumd en legde de focus op de lippen – mysterieus, sexy en uitnodigend.”
Diamantgruis
“Ik was uitgenodigd voor de pre-opening van Hotel TwentySeven op de Dam en sprak heel brutaal na afloop eigenaar- directeur Eric Toren aan. Ik liet hem wat foto’s van mijn kunst op mijn mobieltje zien. Hij heeft me wat later die week een halfuur de tijd gegeven om te pitchen. Zijn interior designer en hij vonden dat mijn werk paste bij het hotel. ‘De officiële opening is over drie weken. Kun jij ervoor zorgen dat de lobby dan vol hangt met jouw werk?’ Dat is me gelukt. En ik heb meteen doorgepakt door filmpjes van mijn glinsterende kunst en foto’s van de lobby van het hotel naar galeries te sturen. Met als gevolg dat ik nu vertegenwoordigd word in onder meer Mallorca, Frankrijk, Zwitserland, Dubai, UK en Israël. ‘Deze kunst hebben we niet eerder gezien, dit is zo anders’, luidden de reacties. Lippen zie je overal, maar de materialen zijn uniek. Canvas met verf heeft op zich geen waarde, de waarde van een doek wordt bepaald door wat de klant ervoor overheeft. ZoalsAndy Warhol zei: ‘Art is what you can get away with‘ – het is maar net wat de gek ervoor betaalt. Ik wilde de gok niet nemen dat de waarde van mijn kunst alleen door anderen wordt bepaald: ik heb waarde in mijn kunst gestopt door gebruik te maken van ingrediënten als goud, crushed diamonds en geslepen diamanten.”
Sieraad aan de muur
“Mijn stijl laat zich omschrijven als luxueuze popart, Luxurious popart. Maar ik noem mijn kunst ook wel ‘Jewelry on the wall‘, want dat is wat je krijgt: een sieraad aan de muur. Zoals The Universe, een weergave van de evolutie van de diamant: van donker baar licht zie je stages van ruw naar geslepen, waarbij de kern een soort sterrencluster is. Het staat ook synoniem voor de ontwikkeling van de mens, van ongeslepen naar een wijs persoon met veel facetten. De afgelopen vier jaar heb ik ook aan mijn werk nu iets meer laten zien. Momenteel ben ik bezig met mijn eerste Non – Fungible Tokens, die ik meenam naar MASTERS EXPO 2021. Daar sloeg ik de brug slaan tussen digitaal en fysiek. Het fysieke werk krijg je als ‘cadeau’ bij aankoop van de NFT. Van de eerste vijf NFT’s die ik maak, gaan er tijdens Art Basel twee naar de NFT- beurs Cube Art Fair in Miami, waar ze op vijftig billboards in South Beach en Wynwood te zien zijn. Geweldig toch! Wat valt er verder te wensen? Ja, nog langere wachtlijsten, haha!”
MASTERS MAGAZINE
Bestel nu het nieuwe MASTERS MAGAZINE!
