Suzanne Swarts reist de wereld over op zoek naar de meest geweldige musea en kunstwerken en deelt in MASTERS haar avonturen. Dit keer blijft de museumdirecteur dichter bij huis en vertelt ze over de bijzondere tentoonstelling die nu in en op ‘haar’ Voorlinden te bewonderen is.
Natuurlijk hoef ik geen verre reizen te maken om te genieten van waanzinnige kunst. Elke dag fiets ik naar de allermooiste werkplek die je je kunt voorstellen: museum Voorlinden. We hebben er bewust een plek van gemaakt waar je je kunt verwonderen, laten verrassen en jezelf kunt opladen – en daar heeft menigeen tegenwoordig sterk behoefte aan, merk ik. Het is echt een oase van rust in de drukke Randstad met een mooie combinatie van kunst, natuur en architectuur. En deze zomer op Voorlinden is nog specialer, want de Britse kunstenaar Antony Gormley heeft het landgoed en museum grotendeels overgenomen met zijn solotentoonstelling GROUND – de grootste die we ooit bij Voorlinden hebben gemaakt. Gormley maakt spectaculaire sculpturen, installaties en werken in de openbare ruimte. Je kent misschien wel de 26 meter hoge hurkende figuur Exposure bij Lelystad, die uitkijkt over het Markermeer. Zijn werk is geliefd over de hele wereld, van Brazilië tot zijn thuisland, het Verenigd Koninkrijk. Momenteel brengen we een groot overzicht van zijn werk, waaronder zijn vroege loden werken en recente ruimtevullende installaties. Een aantal werken komt uit onze eigen collectie en is voor het eerst in Nederland te zien.
Verliefd op Voorlinden
Locatie is heel belangrijk voor Gormley. In zijn werk onderzoekt hij de relatie tussen het menselijk lichaam en de ruimte die het inneemt. De plaatsing van zijn kunstwerken is daarom essentieel. Hij heeft dan ook niet voor niets voor Voorlinden gekozen. We kennen de kunstenaar al jaren – hij maakte in 1994 al een sculptuur voor onze beeldentuin Clingenbosch – en hij kent het landgoed goed. Hij is verliefd geworden op de bijzondere ligging in de natuur, de lucht boven de duinen en het licht in het museum. En in GROUND maakt hij volop gebruik van deze elementen. Dat zie je al wanneer je het landgoed op wandelt en in de verte het museumgebouw ziet opdoemen. Want als je goed om je heen kijkt, kun je in de tuin om het landhuis, voor het museum en in de duinen al zestig beelden ontdekken. Het zijn allemaal afgietsels van het lichaam van de kunstenaar en samen vormen ze een beeldengroep genaamd Critical Mass. Gormley ziet de gietijzeren afgietsels als ‘industrieel vervaardigde fossielen’ die hij in de groene context van Voorlinden heeft gedropt. Met de sporen van zijn lichaam wil de Brit een beroep doen op je ‘gevoelspotentieel’ en je ‘lichaamsgeheugen’.
MASTERS MAGAZINE
Het hele column lezen? In de zomereditie van MASTERS een interview met Sven Kramer, een rijimpressie van de Bugatti Chiron Super Sport en een onderzoek naar het Effect van Max. Maar bovenal komen mensen aan bod die licht brengen in de duisternis. Zoals Henk Jan Beltman, die Tony’s Chocolonely overnam omdat je met een bedrijf de wereld mooier kan maken. Chef-kok Emile van der Staak, die de ambitie heeft om onze eetcultuur te veranderen en daarom kookt met planten en groenten die hij betrekt uit het voedselbos. Designer Nienke Hoogvliet, die natuurlijke zeewierverf als alternatief voor schadelijke textielverf heeft geïntroduceerd. En Anna Nooshin, die de huidige socialmediacultuur van de mooie plaatjes hekelt. In haar documentaire deelt ze ook de minder mooie aspecten uit haar leven. Stuk voor stuk mensen die vragen stellen, spiegels voorhouden, stappen maken. Stappen naar een gezondere wereld en meer begripvolle samenleving.
