Van gevierd model en Miss Universe, naar presentatrice en journalist: Irene van de Laar. Tegenwoordig schrijft de knappe rot in het vak onder andere voor LXRY Magazine en presenteert ze LXRY TV. Haar carrière heeft Irene op eigen kracht naar hoog niveau getild, maar aan kruiwagens nooit genoeg. Wie gaf haar dat extra duwtje?Tekst: Mical Joseph

Wat was jouw allereerste baan?

“Mijn moeder komt uit een slagersfamilie en mijn vader uit een horecafamilie. Mijn allereerste baantje was als afwashulp bij de slagerij van mijn lievelingsoom. Dit was in Heeswijk-Dinther in Brabant. Bij de slager werkte ik elke zaterdagmiddag en daarna paste ik ’s avonds op bij de kinderen van diezelfde oom.”

Hoe ben je in je huidige werk terechtgekomen?

“Mijn ambitie als tiener was naar de Hotelschool gaan of bij de Koninklijke Marechaussee werken. Bij beiden had ik de procedures doorlopen en op de Hotelschool was ik al aangenomen en bij de Marechaussee was het nog afwachten. Maar toen kwam er een kink in de kabel. Mijn zus zei altijd: ‘Irene, ik ga jou gewoon opgeven bij modellenbureau’s of je nou wil of niet.’ Toen ik 17 was heeft ze mij opgegeven voor een landelijke modellenwedstrijd. Dit was de wedstrijd van de TV-show van Linda de Mol. De modellenklussen, die ik af en toe deed daarna, begonnen haar vruchten af te werpen. Mijn modellencarrière kwam opeens in een  stroomversnelling.

Als jonge vrouw reisde ik af naar Tokio. Ik was niet meer onder mijn moeders hoede en heb de eerste twee weken gehuild. Ik moest opeens op eigen benen staan, maar door deze ervaring lukte dat ook. Vanaf dit moment reisde ik de wereld rond voor verschillende shoots en shows.  Ik woonde een aantal jaren in Parijs en had goede opdrachten. Het was fantastisch! Hierna gaf mijn zus me op voor de Miss Universe verkiezing. Deze won ik in 1994 en werd als 25-jarige Miss Universe Nederland.

Eenmaal in Nederland besloot ik mijn modellentijd achter mij te laten en werd ik gevraagd om auditie te doen voor De Nachtrijder. Dit was toentertijd een gloednieuw TV-programma op de eveneens gloednieuwe, commerciële zender SBS6. Zonder enige televisie-ervaring werd ik uitgekozen uit 40 vrouwen en moest ik versneld mijn motorrijbewijs halen voor het programma.”

Wie was daarin jouw kruiwagen?

“Gedurende mijn leven zijn dat toch wel mijn zus en familie geweest. Zij stonden altijd achter mij en hun nuchterheid heeft mij ook met beide benen op de grond gehouden. Mijn vader was altijd heel kritisch, en was geen ja-knikker. Aan deze instelling had ik ook écht iets: ik bleef mijzelf uitdagen en kritisch zijn. Algemeen directeur van SBS Fons van Westerloo en programmadirecteur Bart in ’t Hout zijn kruiwagens en doorslaggevend geweest voor het begin van mijn TV-carrière. Zij kozen mij uit voor De Nachtrijder en door dit programma kreeg ik zoveel nieuwe kansen.”

Wat is je allergrootste passie in je vak?

“Mijn passie is het tot stand mogen en kunnen brengen van een integer  en mooi gesprek. Dit geldt voor zowel schrijven als interviewen. In de tijd dat ik met nachtrijder startte was dit mijn eerste ervaring met televisie. Het had enorm veel impact: het programma was een doorslaand succes. Hoe ik met de bekendheid omging? Nou, dat was wel even wennen. Totaal niet op voorbereid. Er was toen geen internet, dus geen social media, ook geen shownieuws. Maar overal waar ik kwam werd ik herkend of aangesproken. Bizar, en ook leuk. Ik zie mijn werk als een vak, en ook als een hobby.”

Wat is het grootste leermoment geweest in je carrière?

“Mijn grootste leermoment is dat ik heb geleerd om nooit op te geven en tegenslagen altijd in iets positiefs om te zetten. Niet bij de pakken neer zitten.”

Welk advies zou jij je 18-jarige zelf geven?

“Niet overal ja op zeggen. Het is niet erg om soms nee te zeggen. Dat is jouw eigen recht. Zo heeft mijn toenmalige agent ooit afgeraden om mee te doen aan het nieuwe programma Dancing with the Stars. Hij gaf toentertijd aan dat we eerst de kijkcijfers moesten afwachten. Toch ging ik akkoord met het programma en sprong dus in het diepe. DWTS werd een kijkcijferhit en ik haalde de finale. Dit was een moment waarop ik naar mijn eigen instinct luisterde. Als 18-jarige luisterde ik nog teveel naar anderen.”

Ben jij voor iemand een kruiwagen geweest?

“Ik wil een kruiwagen zijn voor mijn kinderen en mijn vrienden. Je kunt namelijk niet alles helemaal alleen, je hebt mensen nodig. Ik ook. Daarom is mijn directe omgeving een grote inspirator.”