Vincent van den Berg is mede-eigenaar en commercieel manager van Wave Kitchen Products. Dit bedrijf is sinds 1995 leider op het gebied van afzuigkappen in het luxe segment. Van wie heeft Vincent de kneepjes van het vak geleerd en wie was zijn kruiwagen?Tekst: Larissa Schaule Jullens
Beeld: Manola van Leeuwe
Wat was jouw allereerste baan?
“Ik was 15 jaar toen ik besloot dat ik mijn eigen geld wilde verdienen. Mijn eerste echte bijbaantje was afwassen. Ik heb allerlei bijbaantjes gehad, als ik maar kon werken. Tussen mijn vijftiende en twintigste was ik, bij wijze van spreken, rijker dan dat ik nu ben. Mijn eerste échte baan kreeg ik toen ik 23 jaar was. Ik werkte als accountmanager bij een bedrijf dat chipkaarten en chipkaartsystemen verkocht. Hier ben ik destijds via een vriend van mij binnengekomen. De Jaarbeurs was toen een klant van mij. Ik voelde mij best stoer die tijd, dat kwam vooral door de verantwoordelijk die ik kreeg. Ik mocht namelijk veel op pad om klanten te bezoeken. Dit deed ik zonder enige verkooptraining en het lukte mij aardig. Ik had een positieve mentaliteit en ik dacht vooral: we gaan ervoor, gas erop en verkopen die hap. Uiteindelijk heb ik 1,5 jaar bij dit bedrijf gewerkt.”
Hoe ben je in je huidige werk terechtgekomen?
“In 1995 is mijn vader met dit bedrijf gestart en een paar maanden later kwam mijn moeder erbij. In de zomer van 2003 – dat is zestien jaar geleden – vroeg mijn vader of ik ook in het bedrijf wilde werken. Mijn ouders hebben negentien jaar in het bedrijf gewerkt. Op een gegeven moment hebben we samen besloten om zakelijk uit elkaar te gaan. Ik wilde door en zij waren de 65 al gepasseerd. Mijn vrouw Kim was ondertussen ook in de zaak gekomen om samen met mij het bedrijf te continueren als mijn ouders zouden stoppen. Jerry Severins werkte sinds 2008 al bij ons als accountmanager en ik wist dat hij de ambitie had om een bedrijf te runnen. In 2014 kreeg hij de kans om 50% van de aandelen van mijn ouders over te nemen en sindsdien is hij mijn compagnon. De overige 50% bezit ik. Samen met Kim en Jerry vormen we het MT. Nu – anno 2020 – ben ik commercieel manager van Wave Kitchen Products en ben ik eindverantwoordelijk voor sales op het commerciële vlak. Mijn primaire aandachtspunt is export.”
Wie was daarin jouw kruiwagen?
“Uiteraard is mijn vader mijn kruiwagen geweest. Dat heeft wel eens in mijn nadeel gewerkt, maar over het algemeen heeft het mij geholpen. Als zoon van in een bedrijf terecht komen – waar iedereen elkaar al goed kent – dan moet je jezelf echt bewijzen. Ik heb destijds echt wel vijanden gekend. Gelukkig werd mijn vader heel erg gewaardeerd in de markt en dat straalde op de een of andere manier af op mij. Mijn vader heeft al zeven jaar niks meer met het bedrijf te maken, maar zelfs nu praten mensen nog heel erg positief over hem.”
Wat is je allergrootste passie in je vak?
“Gisteravond reed ik door Den Haag om mensen te bezoeken die problemen hadden met hun afzuigkap. Het allerleukste aan mijn werk vind ik het ontvangst als ik bij de mensen thuis kom. Zij zijn altijd bezig met leuke dingen, namelijk met hun huis. Ik heb zo veel kennis van voornamelijk afzuigkappen, maar ook van andere randzaken zoals interieur. Het allerleukste is om met deze mensen mee te denken en goede adviezen te geven. Ik heb een rugzak met veel ervaring en ik kan dus mee in hun wereld. Samen leuke dingen ontwikkelen doe ik graag.”
Wat is het grootste leermoment geweest in je carrière?
“Er is één leermoment die mij altijd is bijgebleven. Dat komt omdat ik daar zowel zakelijk als privé veel aan heb gehad. Zakelijk doe ik het beter dan privé overigens. Bij een van de eerste afspraken die ik maakte tijdens mijn eerste baan was bij een scholengemeenschap. Mijn taak was om ervoor te zorgen dat leerlingen met een pasje konden betalen bij de vendingapparaten. Enfin, ik kwam aan op locatie en ik begon te praten met een medewerker van de school die over dat apparaat ging. Ik begin te praten na een kwartier zegt hij tegen mij: “ik heb zo’n hekel aan verkopers als u.” Dat is geen compliment, dus ik schoot in de lach. Ik vroeg wat hij bedoelde met zijn opmerking. Toen zei hij de wijze woorden: “Jij vertelt mij zoveel waar ik geen interesse in heb.” Hij had gelijk. De belangrijkste les voor een verkoper – überhaupt als mens zijnde: je moet eerst weten wat er aan de andere kant gebeurt voordat je iets kunt verkopen. Het betekent: vragen stellen, vragen stellen en nog eens vragen stellen. Echt geïnteresseerd zijn in de ander. Het heeft geen nut om een rode auto proberen te verkopen, als iemand een groene wilt. Deze opmerking komt zo vaak nog in mijn gedachten terug. Hier heb ik écht wat aan gehad.”
Welk advies zou jij je 18-jarige zelf geven?
“Eigenlijk zou ik er hetzelfde in willen staan als toen. Toen was ik soms eigenwijs en arrogant en dat ben ik nog steeds. Maar dat heeft mij wel gebracht waar ik nu ben. Mijn vader zei ooit over mij: je moet hem laten gaan en hij moet het eerst zelf uitzoeken. Als hij het dan niet snapt, dan komt hij wel. Maar je moet hem wel eerst laten gaan.”
Ben jij voor iemand een kruiwagen geweest?
“Als ik heel eerlijk ben zou ik niet weten voor wie. Ik hoop een kruiwagen te worden voor mijn kinderen, maar ik verwacht niet dat zij in ons bedrijf gaan werken later. Werken met je ouders heb ik als een voorrecht ervaren, maar het vraagt ook veel energie en ook ontstaan er spanningen. Het zijn je ouders en je bent niet gelijkwaardig aan elkaar. Met mijn kinderen heb ik daar geen zin in, dus op dat gebied zal ik geen kruiwagen voor ze zijn.”