De Amsterdamse kunstenares Renee de Vries ‘exposeert’ deze week met haar kunstwerken in MASTERS Gallery. Geïnspireerd op zonnige landen, nieuwe culturen en inspirerende mensen creëert Renee met haar paletmes de meest uiteenlopende creaties. Haar werken halen talloze exposities, waaronder de Nieuwe Kerk en De Suikerhof in Amsterdam.Tekst: Larissa Schaule Jullens
Beeld: Renee de Vries
Querida Katie, echa de menos a su familia
“Dit is mijn meest recente schilderij: de verf is bij wijze van spreken nog nat. Voor mij is het onderwerp van dit schilderij heel bijzonder. Ik verblijf momenteel voor een paar maanden op Curaçao en hier heb ik Katie ontmoet. Katie is een jonge Venezolaanse die vier jaar geleden – legaal, als ‘toerist’- naar Curaçao kwam om geld te verdienen voor haar kinderen en verdere familie in Venezuela. Zij is dus niet teruggekeerd op het moment dat ze Curaçao weer moest verlaten. En zo als on-gedocumenteerde op het eiland gebleven. Illegaal en met een verlopen paspoort. Hard werkend voor haar familie. Vier jaar heeft zij het gemis van haar kinderen moeten voelen: dit werd zwaarder en zwaarder. Er was geen mogelijkheid meer terug te keren. Tót vorige week: Venezuela stemde in met een repatriëringsvlucht voor 120 Venezolanen! Degene die zich al een poos over Katie ontfermde is direct voor haar aan de slag gegaan. Het resultaat? Op het moment dat ik dit schrijf zit Katie in een hotel in Venezuela waar zij drie dagen moet verblijven en dan mag zij eindelijk naar huis om kinderen en verdere familie in haar armen te sluiten. Het portret van Katie wilde ik maken uit diep respect voor haar. Ik wens haar alle geluk van de wereld en heb het als een voorrecht ervaren haar te leren kennen.”
Freedom
“Dit is mijn grootste doek. Een oudje al, uit 2000. Het hangt bij mij thuis en beslaat een hele muur. En ik houd van dit schilderij. Ik heb het gemaakt nadat ik terugkwam uit Zuid-Afrika, na een bezoek aan mijn zusje. Een land dat qua schoonheid van de natuur bijna niet te omschrijven valt, zo mooi. Maar natuurlijk vooral ook een land waar apartheid zo lang een rol gespeeld heeft. Een land met een hoop misstanden waardoor de grootste bevolkingsgroep het alleen maar zwaar had. Maar de blijdschap en de hoop na Mandela zijn vrijlating en na zijn presidentsverkiezing, daar staat mij ook nog veel van bij. Dansende mensen in een veld, kleur, beweging en nog meer kleur. Ik wilde het gevoel van vrijheid verbeelden. En niet gebonden aan Zuid-Afrika alleen.”
La Môme Piaf
“Frankrijk: de keuken, de taal, de geweldige Nouvelle Vague films én Het Franse Chanson, ik hou er zo enorm veel van. In 2016 heb ik vier schilderijen gemaakt van vier – naar mijn mening – fenomenale Fransen. Jacques Brel, Jeanne Moreau, Brigitte Bardot en ‘La Môme (Edith) Piaf’. Allemaal pasteus geschilderd met paletmessen. En in blauwtinten met een enkel klein ander kleuraccent. Ik heb daar iets mee. Portretten in het blauw. Sowieso wel met alle blauwtinten. Soms ook vanuit verdriet over verlies van mensen van wie ik veel hou, elke dag, ook al zijn zij er niet meer. Een soort periodieke blauwe periodes zijn het eigenlijk. Enfin, hier dus Edith Piaf ‘en bleue’. Voor mij straalt dit schilderij haar emotionele kracht uit. La Môme Piaf (de kleine mus) met de grote stem! De vier gemaakte portretten hebben overigens allemaal een plek in een restaurant (Chez Brigitte) in Zuid-Frankrijk gekregen.”