Op 7-jarige leeftijd ambieerde plastisch chirurg Farid Kazem van Kazem Aesthetica al een carrière in de medische wereld. Met een arts als vader en een natuurkundige als moeder kreeg hij bepaalde zaken vroeg mee. Zo ontleedde de kleine Farid zijn olifantenknuffel met de instrumenten uit zijn vaders dokterstas en onderzocht uit interesse dit ‘lichaam’. MASTERS houdt ook van gedegen research en gaat op onderzoek uit: wie hielp Farid gedurende zijn carrière?
Tekst: Mical Joseph
Beeld: Kazem Aesthetics
Wat was jouw allereerste baan?
“Als kind verhuisde ik vanuit Egypte naar Nederland en zat ik op het VWO. Begin jaren zeventig wilde ik een hele mooie transistorradio kopen en zei mijn vader: ‘dan moet je óf de radio betalen met je zakgeld óf dan moet je een bijbaantje nemen’. Zo gezegd, zo gedaan, begon ik met vakken vullen in Nijmegen bij de Albert Heijn, daarna had ik mijn eigen krantenwijk.”
Hoe ben je in je huidige werk terechtgekomen?
“Mijn vader was hoofd van de afdeling oncologie bij de Radboud Universiteit en mijn moeder was natuurkundige. In eerste instantie wilde ik hartchirurg worden, maar ik was redelijk snel klaar met mijn medische studie en had een wachtperiode. In die periode liep ik een aantal maanden stage bij hartchirurgie en kwam ik erachter dat ik het erg interessant vond, maar dit niet hetgeen voor mij was. Ik miste het contact met de patiënt. De algemene chirurgie trok mijn aandacht en op die afdeling ontmoette ik de Nieuw-Zeelandse plastisch chirurg David Tolhearst. Hij opereerde één keer per week brandwondenpatienten en deed alle reconstructies.
Toevallig was ik elke keer zijn assistent en kon ik heel nauw meekijken met dit proces. Vanaf dat moment wist ik het, ik wilde plastisch chirurg worden. In 1994 zette ik mijn eigen plastische chirurgie praktijk op in Hoorn. Daarnaast nam ik ook waar bij de privékliniek van een overleden vriend in Valkenburg. Door dit laatste kreeg ik veel ervaring op het gebied van ondernemen en het runnen van zo’n kliniek.
In Leimuiden opende ik Kazem Aesthetica, in 2002 besloot ik helemaal privé te gaan door de toenemende vraag naar esthetische chirurgie en stapte ik uit het ziekenhuis.”
Wie was daarin jouw kruiwagen?
“Ik vind het woord ‘kruiwagen’ om eerlijk te zijn schurend en een negatieve connotatie hebben. Een kruiwagen klinkt als iemand die mij alles heeft gegeven waarvoor ik niet heb hoeven vechten.”
Oke, anders gezegd, wie was daarin jouw mentor en/of inspirator?
“Mijn vader is en was mijn eerste inspirator en mentor. Hij doet nog steeds een aantal second opinion zaken en woont inmiddels in Florida. Mijn tweede mentor is David Tolhearst, de plastisch chirurg die ik ontmoette in het brandwondencentrum. Doordat ik wekelijks met hem meekeek raakte ik gefascineerd door de plastische chirurgie. Naderhand deed ik verschillende chirurgie, zoals onder andere: handchirurgie, transgenderchirurgie en aangeborenafwijkingencorrecties. Mijn derde inspirator ontmoette ik in Pennsylvania, Amerika. Ik kwam in aanraking met professor Manders. Bij deze plastisch chirurg deed ik onderzoek en leerde vrij te denken én kritisch te zijn. Hij gaf mij veel energie en ideeën. De laatste inspirator is Jaap Kraaijenhagen. Hij was mijn mentor op het gebied van esthetische chirurgie.”
Wat is je aller grootste passie in je vak?
“De grootste passie is toch wel het creëren, de binding met de patiënt en iets maken in plaats van iets ‘afbreken’. Hiermee bedoel ik dat ik als chirurg het orgaan eruit haalde als deze niet goed was. Als plastisch chirurg maak ik iets ‘mooiers’ en ‘beter’.”
Wat is het grootste leermoment geweest in je carrière?
“Vroeger was ik erg idealistisch en dacht ik dat ik iedereen kon helpen, maar dat is een misvatting. Sommige mensen zijn niet gelukkig te maken en dan komt het stukje psychologie erbij kijken. Het was een leermoment voor mij om heel goed tijdens het eerste consult te kijken wat de motivatie achter iemands beslissing is om een bepaalde ingreep te doen.”
Wat heb je geleerd tijdens deze coronaperiode?
“Het heeft mij positief verbaasd dat wij heel veel kunnen doen met online consulten en dat we daardoor veel contact onderhielden met de patiënten. Door dit inzicht had ik ook veel meer contact met internationale collega’s waardoor we een zoom conference organiseerden waar patiënten meeluisterden en vragen stelden.
Ook zijn we ondanks de roerige periode, sinds vijf weken verhuisd naar onze nieuwe locatie op Schiphol-Rijk. Ik ben super trots op deze kliniek. We hadden een vertraging van één jaar, maar alles staat en met succes. De praktijk is eigenlijk on-Nederlands. Iedereen die langskomt vindt dat het net zo goed een uitstraling heeft als een kliniek in Londen, Parijs of New York.
Welk advies zou jij je 18-jarige zelf geven?
“Altijd in jezelf geloven, blijf dromen en maak je dromen werkelijkheid én volg je hart. Als ik terugkijk was ik een onzekere en verlegen jongen, maar wel met ambitie. Als kind moest de zekerheid groeien en dit is gelukt.”
Voor wie ben jij een inspirator geweest?
“Ik zit nu in een fase van mijn leven dat ik het leuk vind om jongeren te coachen en te inspireren. Naast mijn werk als plastisch chirurg geef ik heel veel lezingen en trainingen, dit sluit mooi aan bij wat ik voor ogen heb: jonge mensen, de parels van deze generatie, begeleiden in de kliniek. Samen met een collega ben ik bezig om een center of excellence op te zetten. Kennis, gevoel en passie overdragen zijn aspecten waar ik energie van krijg en wat ik wil overbrengen.”