Twee dingen doet hij het liefst: reizen én zich in de watten laten leggen. Als geen ander weet Ivo waar je een kamer of suite moet boeken.Tekst: Ivo Weyel
Online redactie: Fleur de Jong
IN MANDELA’S BED
Het is al een tijdje aan de gang, dat hotels en B&B’s niet meer genoeg zijn om alleen een nachtje in te slapen. Het nieuwe toverwoord is ‘beleving’, of ‘ervaring’, in de zin van een unieke belevenis dan wel unieke ervaring, een meerwaarde om de steeds verwender wordende gast te kunnen bevredigen. Een voorbeeld daarvan is slapen in iemand anders bed. Nou is dat natuurlijk per definitie het geval als je ergens gaat logeren, maar bedoeld wordt het bed van een beroemdheid. In de suite waar Madonna het hoofd moede te rusten legde, Elizabeth Taylor huwelijksreisde met Richard Burton (en twee flessen wodka per dag dronk, één voor hem, één voor haar), waar Churchill het uitzicht zat te schilderen, of waar John Belushi overdoosde. Nieuwste aanwinst in deze reeks is het bed van Nelson Mandela, in het huis in Johannesburg dat hij na zijn vrijlating kocht. Het huis zou ooit een museum worden, maar dat werd te duur en was niet rendabel te krijgen. Het is nu een boetiekhotel geworden, waar veel nog op z’n originele plek staat, aangevuld met nieuw meubilair en moderner comfort. Wie ook gebleven is, is Xoliswa Ndoyiya, Nelsons privékokkin. Kamer 9 (‘President’) was zijn persoonlijke slaapkamer en nummer 5 (‘Nel’, Mandela’s bijnaam in de gevangenis) hangt vol met persoonlijke memorabilia, zoals brieven die hij vanuit Robbeneiland aan zijn kinderen schreef. Dit Sanctuary Mandela, zoals het niet zonder enig dramatisch gevoel van heiligverklaring heet, is niet per se luxueus (het matras is niet om over naar huis te schrijven) of schitterend gelegen (in een dure woonwijk) dan wel geweldig van drank en spijs (dus niet zeuren als u Ndoyiya’s stoofpotje niet zo lekker vindt, het is namelijk mwoah), maar dat deert niet bij dit soort belevingen; de tegenwoordig gangbare definitie van nieuwe luxe is immers niet meer dure spullen pur sang of een butler per kamer, maar de once in a lifetime experience. Een begeleid bezoek aan het nabijgelegen Mandela Museum is bij de kamerprijs inbegrepen.
Sanctuarymandela.comFoto: Sinot Yacht Architecture & Design
HOTELJACHTEN
Nog zo’n hotelbeleving: de hotelboot. Okay, we hebben al het ss Rotterdam, een voormalig schip van de Holland-Amerika Lijn, dat nu dienstdoet als hotel, evenals het cruiseschip Sunborn dat in de Londense haven ligt. En de Ritz-Carlton-keten heeft een eigen, uitermate luxueus schip waarop vakantie gevierd kan worden. Maar dat wordt allemaal overtroffen door de Aman-hotelgroep die onlangs haar Project Sama (Sanskriet voor ‘rust’) aankondigde, zijnde de bouw van een ongekend luxueus jacht van 183 meter met slechts 50 terrassuites. Het gaat pas in 2025 in de vaart, maar ongetwijfeld kan er vanaf volgend jaar al voor ingeschreven worden (animo is nu al enorm). De rustgevende Aman-sfeer die eenieder kent van de hotels, komt terug in een heuse Japanse zentuin aan boord plus een soort Beach Club die vanaf het aft van het schip direct toegang tot het water geeft, niet meer dus per loop- of springplank, maar gewoon pootjebadend rechtuit. Het enige dat de rust verstoort zijn de helikopters die regelmatig op de twee helipads zullen landen om de ene na de andere gast aan te voeren. Bijzonder detail is dat het schip door het Hollandse bedrijf Sinot Yacht Architecture & Design wordt ontworpen, het botendesignbureau van ontwerper Sander Sinot. Aman was ooit de eerste die de zogenaamde hotelvilla’s introduceerde, bij wijze van alleenstaande hotelsuites, dat later door zowat alle luxueuze hotels is overgenomen en nu een soort gemeengoed is geworden in de meest opulente resorts. Zal niet lang meer duren voordat de volgende grote hotelnaam met een eigen schuit op de proppen komt. Amans voorbeeld doet namelijk altijd goed volgen.
Aman.comFoto: RJR Fotografie
VOORDEELDEAL VAN DRIE TON
Je hebt altijd baas boven baas. Hotels buitelen over elkaar heen om media-aandacht te genereren en doen dat op het hoogste (lees: duurste) niveau door bijvoorbeeld van de daken te schreeuwen dat men de duurste suite ter wereld in huis heeft. Het hoogste bod zweeft nu zo rond een ton per nacht, voor de door Damien Hirst ontworpen Empathy Suite – empathie met wat, met wie? – in het Palms Casino Resort in Las Vegas, met dien verstande dat een minimumverblijf van twee nachten vereist is. Gratis verblijven kan ook (het is immers Vegas), maar dan moet voor minimaal een miljoen worden vergokt. De twee verdiepingen tellende suite van ruim achthonderd vierkante meter hangt vol met originele kunstwerken van Damien Hirst. Word je ook niet echt blij van. Volgend jaar opent een nieuw hotel in Vegas dat duidelijk genoeg heeft van al dat tegen elkaar opbieden en eenvoudig op het allerhoogste level inzet. Over de naam wordt nog geheimzinnig gedaan (het is onderdeel van de Resorts World-keten), maar de prijzen worden al rondgebazuind: de bouw kost 4,3 miljard dollar, de instapprijs voor de kleinste kamer 1.500 dollar en er is nu al een pre-book voordeeldeal te halen van 300.000 dollar voor twee nachten in de mooiste suite. En heus, ik zou het doen als ik u was, want wie deze deal niet pakt zal straks 180.000 dollar per nacht moeten neertellen. Hm. Misschien dat het adagium dat de beleving de nieuwe luxe is, dan toch niet helemaal klopt?
Rwlasvegas.comFoto: Palms Casino Resort
MASTERS MAGAZINE
In het voorjaarsnummer van MASTERS wordt de herwonnen vrijheid gevierd na twee jaar corona. De waarde daarvan wordt onderstreept door de ontwikkelingen in het oosten van Europa, waar de vrijheid van een heel volk op het spel staat. We leven in een nieuwe realiteit, maar kunnen wel weer plannen maken, uit eten gaan, mensen ontmoeten. De wereld draait weer! Alleen: welke kant op? Tijd voor nieuwe bruggen, nieuwe initiatieven. Waartoe deze editie van MASTERS inspiratie biedt.
