Van advocaat naar gerenommeerd natuurfotograaf: Theo Bosboom maakte jaren geleden een drastische carrièreswitch. Zijn werken zijn inmiddels bekroond met titels als Wildlife Photographer of the Year en De Zilveren Camera. Speciaal voor MASTERS Gallery een kleine greep uit zijn boek: Shaped by the sea.Tekst: Larissa Schaule Jullens
Beeld: Theo Bosboom
De perfecte storm
“Voor mijn fotoboek Shaped by the sea heb ik jarenlang de Atlantische kust van Europa afgestruind, op zoek naar spectaculaire en interessante stranden in alle seizoenen en weersomstandigheden. De wens om de kracht van de zee vast te leggen vormde daarbij een van mijn belangrijkste drijfveren. Als fotograaf heb ik een voorliefde voor ruige natuur en extreme weersomstandigheden. Niets erger dan een onbewolkte, windstille dag met een tamme zee! Veel liever heb ik stormachtig weer en ruige zeeën met hoge golven. Je voelt dan dat je leeft en ook hoe krachtig de natuur is en hoe nietig je bent als mens. De perfecte stormfoto had ik al lang in mijn hoofd voordat ik hem eindelijk echt kon maken: meerdere lagen van hoge golven achter elkaar, over de gehele breedte van de foto, in fraaie lichtomstandigheden. Uiteindelijk heb ik die combinatie van elementen gevonden tijdens een winterstorm in IJsland. Ik had de wind in mijn rug, het was droog, de zon zakte langzaam achter de golven en de oceaan was bijzonder ruig die dag. Ik heb de foto gemaakt met een flinke telelens, want je moet oppassen dat je in je enthousiasme je eigen veiligheid niet uit het oog verliest. Het was een groot spektakel, maar ook prachtig en beangstigend tegelijk. Toen ik deze foto later op mijn scherm zag wist ik dat dit hem was: ik had mijn perfecte stormfoto gemaakt!”
Zeewier in getijdenpoel
“In een kleine getijdenpoel op een eiland in de Buiten-Hebriden in Schotland, ontdekte ik tussen de rotsen stukken gekleurd zeewier, drijvend in het water. Het zeewier is waarschijnlijk losgeraakt bij een storm en bij het terugtrekken van het zeewater in het poeltje achtergebleven. Het lijkt een onderwerp van niks en ik denk dan ook dat de meeste fotografen eraan voorbij gelopen zouden zijn. Maar ik ben als fotograaf vaak juist erg gericht op de details van het landschap en was direct geïntrigeerd door de vormen, lijnen en de subtiele kleuren. Om het als de Amerikaanse fotograaf Eliot Porter – bekend van zijn ‘intimate landscapes’ te zeggen: ‘sometimes you can tell a large story with a tiny subject’. Achteraf gezien deed de foto mij erg aan het werk van de schilder Jackson Pollock denken. Hij vervaardigde een deel van zijn schilderijen door de verf in grillige slierten – op grote – te laten druppelen op de grond liggende doeken. Ik haal als natuurfotograaf een deel van mijn inspiratie uit het werk van schilders. Anders dan wanneer je je laat inspireren door foto’s van anderen, heb je veel meer vrijheid voor eigen interpretatie.”
Zeeslakken in habitat
“Fotografen hebben de neiging om foto’s waar ze hard voor hebben gewerkt meer te waarderen dan foto’s die – bij wijze van spreken – uit een autoraam zijn genomen. Het is maar de vraag is of dat terecht is. Het publiek weet immers niet hoeveel bloed, zweet en tranen er in het maken van de foto zijn gaan zitten. Zij kijkt immers of het beeld aanspreekt of niet. Toch werkt het ook voor mij zo. En voor deze foto heb ik héél hard gewerkt! Tijdens mijn Shaped by the sea fotoproject kwam ik langs de Atlantische kust van Europa op verschillende plekken de schelpen tegen die je ook op deze foto ziet. Later leerde ik dat het zeeslakken zijn, of nog preciezer: schaalhoorns. Het leuke vond ik dat deze beestjes vaak op zeer fotogenieke plekken zitten: op fraai gekleurde rotsen in de intergetijdenzone, dus vlak langs de vloedrand, met soms steile kliffen op de achtergrond. Tijdens een trip naar de westkust van Portugal vond ik de perfecte locatie voor de foto die ik in gedachten had. Een lastig te bereiken strand, met een steile afdaling over een ongemarkeerd smal paadje. Eenmaal beneden was het smullen. Een fraaie ruige plek, vol met schaalhoorns. Drie ochtenden achter elkaar stond ik voor dag en dauw op, reed ik naar het strand en daalde in het donker voorzichtig af met mijn fotospullen. Uiteindelijk viel op de 3e ochtend alles mooi samen: een fraaie lucht en genoeg tijd voordat het hoge water weer kwam opzetten. Met een zogenoemde groothoek macro lens kon ik het beeld maken, met de schaalhoorns vrij prominent in beeld en ook het landschap erom heen.”
Bekijk hier de website van Theo Bosboom.