Yves Gijrath nodigt in zijn podcast ‘Een-tweetje met Yves’ mensen uit die hem mateloos intrigeren. Als Peter R. de Vries langs komt in de podcaststudio is het doel de mens achter de ogenschijnlijk ongenaakbare misdaadverslaggever te leren kennen. Wie is deze Ajacied, vader van twee volwassen kinderen, opiniemaker, sportfanaat, luis in de pels van de politie, politiek, Geert Wilders, Willem Holleeder en Jos B?
Nicky Verstappen
Peter R. de Vries komt ontspannen Villa Yves in Ouderkerk aan de Amstel binnen wandelen. Het is de dag na de schouw op de Brunssummerheide in Limburg waar verdachte Jos B. samen met de rechters en een delegatie van het Openbaar Ministerie de locatie hebben bezocht waar de 11-jarige Nicky Verstappen in 1998 dood werd aangetroffen. Pers was niet welkom, Peter R. de Vries als woordvoerder van de ouders van Nicky wel. Peter: “Het was een emotionele dag, zeker voor de ouders van Nicky die terugkeren naar de locatie waar hun kind om het leven is gekomen. En dat nota bene schouder aan schouder met de man die zij verantwoordelijk houden voor de dood van hun kind. Een enerverende en beladen dag”.
Nationale politie
De misdaadverslaggever is het, na 40 jaar ervaring, inmiddels wel gewend om enerverende dagen mee te maken, maar kan zich nog steeds opwinden over het wanpresteren van het nationale politieapparaat in Nederland: “Ik krijg elke dag dossiers op mijn bureau van mensen die tegen een muur oplopen bij politie en justitie. Die niet worden teruggebeld, waarbij beloftes niet worden nagekomen, niet op brieven wordt geantwoord. Een standaardzin in een brief die van het Ministerie van Justitie komt luidt altijd, en ik krijg ze elke dag op mijn bureau: excuses voor de late beantwoording. Dat is gewoon een standaardzin bij hun”.
Op de barricades
We zijn het van Peter gewend dat hij op de barricades gaat. Door zijn felheid en onverschrokkenheid heeft hij het imago van een ongenaakbare man. Peter: “De niet plooibare Peter is een karikatuur die de media van mij hebben gemaakt. Als je op de barricade staat is het vereist dat je een harnas draagt. Maar ik ervaar dat mensen een bepaald beeld van je hebben wat helemaal niet klopt met de werkelijkheid. Iemand die mij volgt weet dat ik regelmatig op televisie moeite heb gehad met mijn emoties in bedwang te houden. Soms denk ik bij mezelf: ‘Jezus mina, zit ik weer op tv half te janken’. Maar voor de buitenwacht ben ik de ongenaakbare man die nooit zijn emoties toont, die bikkelhard is en dan denk ik: ‘Jongens, flikker dan maar op, dan wil je het ook niet zien’.”
Familiemotto
Het strijden tegen onrecht blijkt een familieding te zijn. Zo heeft Peter samen met zijn zoon Royce dezelfde tatoeage laten zetten met de tekst: on bended knee is no way to be free. En staat op het graf van zijn vader: liever staand sterven, dan op je knieën leven.
Aan het einde van de podcast is Yves een stuk wijzer geworden over wie de mens achter de misdaadverslaggever is. En als hij vraagt hoe Peter zichzelf ziet, antwoordt hij: “Dat zal toch veel mensen verbazen, maar ik ben eigenlijk ontzettend kritisch op mezelf. Ik ben eigenlijk nooit tevreden”. Samen kijken Yves en Peter gelukkig wel tevreden terug op de podcast.
