De teller staat inmiddels op de vierde generatie in het familiebedrijf van de visspeciaalzaken van de familie Simonis. Een begrip in Scheveningen en Den Haag, waar eigenaar Alain Simonis mede aan het roer staat. LXRY vist naar zijn achtergrond: wie leerde hem eigenlijk de kneepjes van het vak?Tekst: Mical Joseph
Beeld: John van Helvert
Wat was jouw allereerste baan?
“Albert Simonis, mijn overgrootvader, startte in 1880 een café en rokerij aan het Westeinde. Mijn opa en oma namen dit over van Albert en begonnen in 1935 de viskraam op de Haagse Markt. Toen ik een jochie was, was het familiebedrijf vooral gebaseerd op vis. We hadden een viswinkel, een viseetgelegenheid en een viskraam op de markt. Op 12-jarige leeftijd ging ik in de weekenden mee met mijn vader en begon te werken bij de viskraam. Dit was één van mijn eerste bijbaantjes. In het bedrijf heb ik alle facetten gedaan: dus van de kraam naar de winkel tot aan het restaurant. Ik wist altijd al dat ik een rol in het familiebedrijf wilde vervullen. Als ik niet in het bedrijf terecht was gekomen, was ik een bedrijfseconomische richting op gegaan en iets voor mijzelf begonnen.”
Hoe ben je in je huidige werk terechtgekomen?
“Na de middelbare school studeerde ik Bedrijfskunde aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam waarna ik een ander avontuur in dook: The Harbour Club in Scheveningen. Dit was mijn allereerste ‘serieuze’ baan. Vanuit dit concept ontstond Catch by Simonis in 2013 en in 2017 Encore by Simonis.”
Wie was daarin jouw kruiwagen?
“Mijn vader is mijn kruiwagen. Samen met mijn oom had hij eerst het bedrijf. Vanuit de verhalen en visie van toen kreeg, en krijg, ik natuurlijk deze factoren mee. We sparren met z’n allen aan de keukentafel, het zit in het bloed. Mijn vader heeft ons altijd bijgebracht dat we uiteindelijk een soort ‘tussenpaus’ zijn. We zijn helemaal niet katholiek, maar deze metafoor is op ons goed van toepassing: ook in de kerk heb je een periode om iets door te geven. Bij ons is dat ook zo. We hebben in het familiebedrijf allemaal een specifieke rol en uiteindelijk doen we dit om iets door te geven aan de volgende generatie. Eigenlijk is het dus zo dat waar je nu staat, je ook staat voor een groot deel door een ander.”
Wat verwachten jullie van de vijfde generatie?
De vijfde generatie kruipt al rond, maar het is niet zo dat wij als familie verwachten dat deze generatie ook het familiebedrijf betreedt. Mijn broer is net klaar met zijn studie Geneeskunde en kiest er toch voor om een rol in het bedrijf aan te nemen. Mijn jongere zusje idem: ze studeerde in Amsterdam en gaat ook haar intrede doen.
Ik verwacht totaal niet van mijn kinderen dat zij later bij het familiebedrijf komen. Willen ze dit, dan mag dat. Willen de kinderen iets anders? Dan is dat ook prima. Op dit moment willen zij graag brandweerman of acteur worden. Ze zijn nog te jong om een conclusie te trekken.”
Wat is je allergrootste passie in je vak?
“In 2013 zijn we Catch by Simonis begonnen, wat een internationaal concept is. Vanuit daar ontstond Encore by Simonis. Ook een restaurant met internationale allure en ambiance. Deze look and feel is mijn passie: die internationale sfeer wil ik graag voortzetten en verder uitbreiden naar Amsterdam en Rotterdam.
We zijn momenteel bezig met een project in Scheveningen, naast Simonis aan de Haven, van zo’n 8000 vierkante meter horeca, een beachclub en hotelappartementen. Hier kan ik mijn passie ook in kwijt.”
Wat heb je als eigenaar deze coronaperiode geleerd?
“De afgelopen maanden is voor iedereen een reset geweest. In de tien weken dat al onze vestigingen op slot zijn geweest heb ikzelf geleerd om creatief om te gaan met tegenslagen. In totaal werken er tussen de 160 en 170 vaste medewerkers en dit viel opeens weg. Naast deze medewerkers hebben wij ook nog 230 parttimers, daar hadden we al helemaal geen werk meer voor.
We schakelden snel: vanaf het moment dat Rutte de eerste maatregel op 15 maart bekendmaakte voor de horeca betekende dat voor ons aanpassen. Door dit gegeven moesten we als team dus op een heel andere manier nadenken. Door ons snelle schakelen startten we op 17 maart met nieuw bedachten ideeën. Dit deden we door de focus te leggen op de winkel, waar de klanten hun eten konden ophalen en zetten een take away op bij het restaurant Encore by Simonis. Het was niet kostendekkend, maar liep vanaf dag één wel heel goed. We printten 150.000 menukaarten uit en gingen van deur tot deur om te flyeren zodat onze medewerkers nog wel werk hadden.”
Wat is het grootste moment leermoment geweest in je carrière?
“Naast de afgelopen periode is één van mijn grootste leermomenten geweest dat ook al zijn er mindere tijden, ik deze moet omzetten in positiviteit. Alles gebeurt met een reden, dus neem het voorbeeld van The Harbour Club: als we dat avontuur niet waren aangegaan, was er nooit een Catch by Simonis geweest. Alles wat ik doe, doe ik met volle overtuiging. Niets is voor niets!”
Welk advies zou jij je 18-jarige zelf geven?
“Als je het niet probeert, weet je het niet.”
Ben jij voor iemand een kruiwagen geweest?
“Ik ben voor mijn jongste zusje een kruiwagen, omdat we dezelfde visie en band hebben. Ze is net klaar met haar studie en ik zie dat ze graag een rol in het bedrijf wil vervullen. Samen sparren we over van alles en nog wat én als het zover is gaat ze in één van de vestigingen werken.”