Power
Wereldprimeur: de allereerste Praga Bohema
Vroeger reed hij in een Twingo. Een hele rits auto’s later staan er vijf McLarens, een Koenigsegg CCX en de allereerste Praga Bohema te pronken in een transparante garage achter zijn villa in het Gelderse Ommeren, waar hij woont met jeugdliefde Ineke en hun twee dochters Mandy en Melissa. Selfmade ondernemer Herman van de Pavert over zijn passie voor snelle auto’s.
Jij hebt je kapitaal verdiend in sanitair. Hoe ben je daarin verzeild geraakt?
“Ik stond met het textielbedrijf dat ik van mijn vader had overgenomen op de markt. Alleen, in de donkere maanden waren de verdiensten minder. In die tijd waren mijn vrouw Ineke en ik in Maurik een huis aan het bouwen. Naast dat huis stond een koopjeshal, waar onder meer badkamermeubels werden aangeboden. Dat kwam mooi uit, want die zocht ik voor ons nieuwe huis. De handelaar vertelde mij dat hij nauwelijks iets verkocht, omdat zijn producten veel te duur waren voor die locatie. Ik zag er brood in en heb zijn handel opgekocht: veertig badkamermeubels, echt joekels. Op donderdag hebben we een advertentie in het plaatselijke krantje gezet. Dezelfde avond kregen we de eerste telefoontjes al: ‘Kunnen we langskomen?’ In die koopjeshal hadden we op een stuk van 150 vierkante meter wat meubels geïnstalleerd –tafelzeil aan het plafond, sjabloontjes op de wand. Het ging zo hard dat we nog meer spullen van die man overnamen. Zo zijn we in het sanitair gerold. En ik had er de ballen verstand van, hè. ’s Avonds zaten wij te bladeren in een dik boek over sanitair. Hoe zit het eigenlijk? Wat is er te koop?”
Hoe ben je verder gegroeid?
“Destijds bestond de badkamer uit niet veel meer dan een losse wastafel met een spiegeltje erboven. Wij hebben de vruchten geplukt van de opkomst van de badkamer als echte woonruimte, stijlvol en trendgevoelig. Ik heb altijd geprobeerd om zo dicht mogelijk bij de bron te komen en de tussenhandel ertussenuit te halen. Dat heeft mede ons succes bepaald. En we zitten niet alleen dicht bij de bron, we doen ook eigen productie. In 2008 heb ik de complete hal gekocht. Dat was weliswaar in de duurste tijd, maar de grond van de buurman is maar één keer te koop. In dezelfde tijd begon ik een groothandel in sanitair, puur om eens te kijken hoe dat liep. Nou, dat ging uitstekend! Inmiddels zijn zowel de groothandel als de sanitairzaak flink uitgebreid. Ook Ineke en onze beide dochters zitten inmiddels in het bedrijf, dat Brauer is genaamd. Onze unique selling point is dat wij alles voor de badkamer leveren, tegels uitgezonderd, en dus alle materialen in dezelfde kleur kunnen leveren. Daarin zijn wij echt uniek.”
Behalve een complete koopjeshal kochten jullie ook deze villa in Ommeren. Vertel.
“Vroeger gingen Ineke en ik elk weekend naar de kroeg hier vlakbij en naar dancing De Roskam. We hadden een vriendengroep van een mannetje of acht, dan werd er bier gehaald en één bacootje: voor Ineke. En in hetzelfde tempo meedrinken, hè. We zijn jarenlang vrienden geweest, totdat de liefde opbloeide. We waren hier vaak langsgereden. Als we daar toch eens konden wonen, zeiden we tegen elkaar. In 2008 kwam ons droomhuis te koop te staan, maar de prijs was te hoog voor ons – en we hadden net in de hal geïnvesteerd. Een paar jaar later stond het nog steeds te koop, maar inmiddels was de prijs met zes, zeven ton gezakt. We zijn gaan kijken. Er moest veel aan gedaan worden. En omdat de bewoners er al uit waren, was het de laatste jaren niet bijgehouden: het gras kwam tot je knieën en de tennisbaan was overwoekerd met mos. De hele boel moest gerenoveerd worden. Maar ik zit met de handel dicht bij het vuur: tegels, kranen, badkamer, keuken… Plus: de monteurs hadden in die tijd, midden in de crisis, niets te doen. Die wilden maar al te graag aan de bak. Ik deed een bod en het was vrijwel meteen rond.”
Het huis heeft een flinke oprit. Handig, aangezien je een fervent autoliefhebber bent. Hoe is die passie ontstaan?
“Die passie had ik van van jongs af aan al, op mij kinderkamer hing een poster van een Ferrari boven mijn bed. Alleen, het is nooit mijn doel geweest om auto’s te verzamelen. Mijn doel is altijd geweest om gewoon leuk te ondernemen. Dat ik succes heb met waar ik plezier in heb, is natuurlijk geweldig. Dat er geld binnenkomt is een prettig bijeffect. Maar we begonnen met niets. Zes jaar lang hebben we in een Twingo gereden, omdat al ons geld in de zaak zat. Toen ik die inwisselde voor een Opel Frontera, was Ineke echt even van slag. Want in die Twingo kon je de boodschappen en kratjes bier zo mooi kwijt. Toen er financieel wat ruimte kwam, hebben we een Maserati 4200 GT gekocht. Daarna is het hurry up gegaan. We hebben er zoveel plezier van! Dat plezier willen we delen met anderen: we rijden regelmatig voor goede doelen. Zo heb ik voor Stichting WensAmbulance met een terminale patiënt in een McLaren Senna op het circuit van Assen gereden. Ik vroeg aan hem: hoe hard wil je? ‘Zo hard als je kan.’ Nou, daar gingen we. Die man was verlamd, kon zijn armen niet bewegen. Maar toen we langs zijn familie op het rechte eind kwamen, stak hij beide duimen naar ze op. Hoe dan? Waarschijnlijk door de adrenaline. Op hetzelfde circuit heb ik kinderen die struggelen met kanker de hele dag rondgereden. Zo mooi om een glimlach op hun gezicht te zien!”
Welke modellen heb je zoals gereden?
“Toen we het ons konden permitteren kwam er eerst een Mercedes-Benz CLS 55 AMG, waarvan er maar 55 waren gemaakt. Daarna volgden een Maserati GranTurismo, Porsche Cayenne, Tesla, Koenigsegg CCX en natuurlijk mijn droomauto: een Ferrari! Een heel mooie uitvoering in wit, met veel carbon. Daar heb ik veel plezier van gehad. Maar ik ging overstag tijdens een rondje proefrijden in een McLaren 650S op het circuit van Zandvoort. De acceleratie! Ik zat helemaal in mijn stoel gedrukt. Die móést ik hebben. Hij was bovendien uitgerust met verstelbare stoelen – daarin zit je zo lekker! Dat vonden Melissa en Mandy ook: die reden er maar wat graag in. Twee dochters en een McLaren was één auto te weinig. Daarom hebben we er nog een witte 650S bijgekocht. Op beide auto’s plakten we een sticker met ‘McLaren Twins’. Lachen toch? Zo heet ook hun Instagram-account. Voor mezelf kocht ik een McLaren 600LT, in de kleur Cirrus Grey met oranje striping op de bovenkant van de auto. Inmiddels is het aantal McLarens opgelopen tot vijf. We hebben nog één witte 650S, twee 600LT’s, een Senna-straatversie en een Senna GTR. Van die laatste zijn er maar vijfenzeventig gemaakt, waarvan dit een van de veertien straatlegale versies is. Speciaal voor mijn auto’s heb ik achter ons huis een doorzichtige garage laten bouwen. Daar heb ik zicht op als ik op het terras zit, vanuit de serre, de woonkamer… Zo kan ik er altijd van genieten!”
Sinds half februari moeten de McLarens de garage delen met de allereerste Praga Bohema. Vertel.
“Ik kende Praga helemaal niet. Maar het blijkt een van de oudste merken ter wereld te zijn, 117 jaar oud. Het hoofdkantoor is in Praag, de fabriek op twee uur rijden daarvandaan. Drie jaar geleden zag ik de Praga Bohema op Instagram voorbijkomen. Ik dacht: wow! Hij heeft wat van de Aston Martin Valkyrie, maar dan nog mooier, vooral de neus. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en een e-mailtje gestuurd. Ik kreeg vrij snel bericht terug, van salesmanager Mark Harrison. Hij heeft altijd bij McLaren gewerkt en onder meer meegeholpen aan de ontwikkeling van de P1. Hij nodigde mij uit om naar Frankfurt te komen en samen met een coureur in een prototype door de stad te rijden. Dat was geweldig. Er zit geen liftsysteem op, maar drempels neemt hij met gemak, je kunt er gewoon mee door 30 km-zones rijden. Vervolgens werd ik uitgenodigd om naar Spa te komen en hem daar op het circuit te rijden, samen met Ben Collins, ook wel bekend als The Stig: de anonieme testpiloot in het programma Top Gear. Ik kreeg een racepak aan en daar gingen we. Na vier rondjes heb ik mij eruit laten zetten… De power! Collins was zelf ook verrast: voor het eerst in een straatlegale auto heeft hij 2G ervaren. Aan zoveel G-krachten was ik niet gewend. Man, hoe die Bohema door de bocht gaat! Hij weegt 978 kilo en heeft een downforce van 900 kilo. Dus in theorie kun je hem bijna in een tunnel op zijn kop laten rijden. En de remmen die erop zitten, zijn die van een 2.500 kilo wegende Bentley. Je raakt de rem aan en hij staat stil, alsof je een anker uitgooit. Wat een auto! Ik was overtuigd. Inclusief bpm en btw ging de Bohema mij ongeveer 1,7 miljoen kosten. Ik stond er wel op dat ik de allereerste in de wereld kreeg. Het bouwen heeft anderhalf jaar in beslag genomen, hij is helemaal handmatig in elkaar gezet. Hij heeft een volledig koolstofvezel body en monocoque, en een aerodynamisch pakket dat in een Formule 1-windtunnel is getest. De onthulling had jongstleden 6 december plaats in het bijzijn van voormalig F1-coureur Romain Grosjean, die heeft bijgedragen aan de ontwikkeling en de auto uitgebreid heeft getest. Wat de Bohema zo bijzonder maakt, is dat je de auto naar het circuit kunt rijden, daar lekker kunt racen en vervolgens naar huis kunt rijden. Hij is dus straatlegaal en net zo snel als een volbloed GT3-raceauto. Het geheim zit hem in de aandrijflijn en aerodynamica. Hij leent zijn motor namelijk van de Nissan GT: de befaamde 3.8 liter V6 met twee turbo’s, goed voor 700 pk en 725 Nm aan koppel en een topsnelheid van 317 km/h. De productie is beperkt tot max. twintig auto’s per jaar. Voor service hoef ik niet helemaal naar Tsjechië: Next Level Cars, dat ook op MASTERS EXPO stond, is de Benelux-importeur van Praga geworden. Op maar twintig minuten rijden van mijn huis – lekker handig!”
Officieel mag je er nu nog niet mee de straat op. Wat gaan jullie doen als hij op kenteken staat?
“We hebben al heel veel circuitdagen gepland! We gaan naar Gent, Spa, de Red Bull Ring, Nürburgring… Daar kijken we enorm naar uit. Maar we gaan ook lekker toeren. Op een mooie dag rijden Ineke en ik graag naar Scheveningen. Dan parkeren we op de boulevard en gaan met een bakje kibbeling of broodje paling op een bankje zitten genieten van het uitzicht op de zee en onze auto. Ook gaan we regelmatig met drie auto’s achter elkaar op pad. Dat is zó bijzonder. Als ik dan voorop rijd en in mijn achteruitkijkspiegel zie hoe mijn dochters me volgen in een McLaren… Mooier krijg je het niet! Dan te bedenken dat ik zo’n twintig jaar geleden in een Twingo reed. Dat is wel kicken!”
