Vanaf zijn achtste hielp hij al mee in het Chinese restaurant van zijn ouders in Vlissingen. Inmiddels heeft Won Yip meerdere horecagelegenheden, waarvan de exploitaties aan de Dam in Amsterdam de kern vormen. Het imperium leverde hem de bijnaam ‘Mr Dam Square’ op en maakte hem een van succesvolste horecaondernemers van Nederland. Won ontvangt me op het kantoor van de YIP Group en deelt zijn visie op ondernemerschap, karma en hard werken.

Ze deed ooit mee aan de Miss Universe-verkiezingen, nu wendt ze haar charmes aan om voor MASTERS spannende mannen tot een interview te verleiden. Dit keer richt Irene van de Laar haar pijlen op horecaondernemer Won Yip.

Je groeide op in Vlissingen als zoon van Chinese migranten. Welke kernwaarden kreeg je mee in de opvoeding?

“Het was vanzelfsprekend dat we meehielpen. Dat werd niet gevraagd, dat was een mededeling. Iedereen binnen het gezin moest zijn steentje bijdragen. Vroeger moest je gewoon luisteren, er was geen ruimte voor discussie. En er was ook sprake van een gezagsverhouding, een duidelijke lijn tussen ouder en kind. Ik ben zelf niet streng, maar wel heel principieel en consequent: beloftes en afspraken moeten immuun zijn voor gewijzigde omstandigheden.”

Je verliet Zeeland en opende Café Zwart, je eerste zaak in Amsterdam. Waarom koos je Amsterdam als startpunt voor je onderneming?

“Ik was pas negentien en had een goedlopend café in Goes, Pubbles. Maar ik wilde daar niet de rest van mijn leven blijven. Ik had het sterke gevoel dat er meer was. Ik dacht: Amsterdam, de Dam, dat moet goed zijn. Het Centraal Station, de Kalverstraat, de Wallen: het voelde als de juiste strategische keuze. Zonder dat ik ooit in de hoofdstad geweest was, kocht ik Café Zwart. Nog altijd mijn beste deal ooit.”

Wat was de status van de Dam destijds?

“Toen ik Café Zwart begin jaren negentig kocht, was het echt een wildwestshow op de Dam. Het verkeer reed nog om het nationale monument en je zag er veel penoze, pooiers, dealers en junks. Je wilde er niet gezien worden. Het was op z’n Amsterdams gezegd gewoon een teringzooi. Onze prominente aanwezigheid (Café Zwart, restaurant-café Majestic, pub Yip Fellows en bar Euro Pub) hier heeft sterk bijgedragen aan de situatie zoals het nu is.”

In Amsterdam bezit je zeven horecazaken in eigen beheer. Wat zijn de succespijlers van YIP Group?

“Focus en ongelooflijk hard werken. Mijn Aziatische achtergrond speelt ook een grote rol. Daar waar een ander afhaakt, pak ik door. Dat zit in mijn bloed. Natuurlijk, alle zaken liggen op A-locaties in de hoofdstad, dat helpt en dit is een extra waarborging van onze business. Het belangrijkste is mijn aanwezigheid. Ik zit niet in een ivoren toren: ik ben aanspreekbaar, ik observeer en als het fout gaat grijp ik in. Alleen daardoor worden mensen beter – ‘het oog van de meester’. Ondertussen staat er nog een coronabonnetje open dat afgerekend moet worden en heb ik een voorbeeldfunctie in tijden van personeelstekort. Dat regel ik niet vanuit een hangmat in Marbella, dan kom ik ongeloofwaardig over – geloofwaardigheid moet zichtbaar zijn. Ik ben dagelijks in het bedrijf aanwezig en houd binding met de werkvloer. En als je een horecazaak binnenloopt, moet je kunnen zien wie de zaak runt.”

”Ik werk al jaren volgens het KISS-principe: Keep It Simple and Stupid. Ik houd niet van memo’s”

Wat is kenmerkend voor jouw werkwijze?

“Ik werk al jaren volgens het KISS-principe: Keep It Simple and Stupid. Ik houd niet van memo’s. Ik schrijf niets op en kan het allemaal gemakkelijk verwoorden. In de deals die ik sluit, is een handshake van mij meer waard dan een contract. What you see is what you get. Fatsoen en afspraken nakomen zijn voor mij essentieel.”

Wat is de gouden formule binnen hospitality?

“Ik geloof heilig in vriendelijkheid en service. Je moet je gasten de aandacht geven die voor jezelf ook wenselijk is. Mensen komen naar een horecazaak en geven drieënhalf of vier euro uit aan een kop koffie, terwijl ze thuis een espressomachine hebben. Waarom doen ze dat? Omdat ze uit de sleur willen zijn en dan ook vriendelijk behandeld willen worden. Niemand komt naar de horeca voor een chagrijnig gezicht.”

Wat zijn opvallende ontwikkelingen binnen jouw doelgroep?

“We leven in een wereld van leisure & pleasure. Zeker in de grote steden als Amsterdam, Berlijn, Parijs en London. Ondanks de stijgende prijzen blijven mensen toch geld uitgeven, met name de jongere generatie. Ze zijn verwend én veel gewend, en maken het geld op. Komt het door corona? Ik weet het niet, maar het geld brandt in de zak, alsof morgen hun laatste uur geslagen heeft. De goede locaties in grote steden gaan hiervan profiteren en alles wat daarbuiten valt, heeft nog wel een uitdaging qua bestaanszekerheid.”

Wat is ontegenzeggelijk Chinees aan jou?

“Dat is trots en arbeidsethos. En mijn geloof in karma. Een tijd geleden moest ik mijn ogen laten laseren. Toen ik ’s ochtends wilde vertrekken, zag ik een zwarte kat onder mijn auto vandaan komen. Ik heb meteen de afspraak afgezegd. Het is gewoon gevoel. Al het slechte wat je doet krijg je terug, al het goede ook. Ik doe veel aan charity, dat is de Aziatische gedachte die ik van huis uit heb meegekregen. Dat geeft me voldoening. Ik help er mensen mee en het levert me karma op.”

Dit jaar is de binnenstad van Amsterdam een fonkelnieuw project rijker: Heineken Hoek – Hotel The Diamond. Wat kunnen we verwachten van deze nieuwe aanwinst?

“Met de realisatie van Heineken Hoek – Hotel The Diamond heb ik samen met partner Q Hospitality Group een uitzonderlijk concept gecreëerd op het Amsterdamse Leidseplein, waar decennialang de befaamde Heineken Hoek was gevestigd. Heineken Hoek – Hotel The Diamond herbergt een café, een steakhouse, een table d’hôtes en 36 luxe vijfsterrenkamers.  De buitengevel refereert aan de beroemde Koh-i-Noor (een diamant van 109 karaat, red.), wat een spectaculair uitzicht geeft. Dit project is sinds 2007 een marathon geweest, het was negen keer vallen en tien keer opstaan, maar ik heb het nooit losgelaten. Dit najaar, 2024, gaan we gefaseerd open en ik kijk er enorm naar uit.”

Naar eigen zeggen heb je een zware prijs betaald voor jouw carrière. Leg eens uit?

“Ik heb grote offers gebracht om de YIP Group succesvol te maken. Ik heb onder andere heel veel belangrijke familiemomenten laten schieten, maar ik besef ook dat ik voor dit leven heb gekozen en de familie begrijpt dat ik vaak aan het werk ben. Je doet het goed of je doet het niet. Ik ben van plan om nog een paar jaar gas te geven, juist omdat ik die prijs ervoor heb betaald. Ik heb geen bewijsdrang meer, ik heb alles al gezien en meegemaakt.”

Welke meesterzet heeft je het meest gebracht?

“Voor mij is dat nog steeds onze prominente aanwezigheid op de Dam: het is een unieke locatie en de absolute nummer één van Nederland. Zelfs niet te vergelijken met het Leidseplein en Rembrandtplein. De zaken op de Dam stellen mij in staat om de dingen te doen die ik wil. Het is in veel opzichten de money print machine. Op corona na is de Dam ook recessiebestendig gebleken de afgelopen vijfendertig jaar.”

In 2022 verscheen er een documentaire over jouw leven, ‘2Doc: Koning op de Dam’. Wat gaf de doorslag om medewerking te verlenen?

“Ik heb de regisseurs volledige toegang gegeven tot mijn leven, want mensen zien vaak de glamoureuze kant ervan, maar weinigen weten wat erachter zit. De documentaire vertelt het verhaal over mijn roots. Over hoe mijn ouders vluchtten uit China en platzak naar Nederland kwamen. Een gezin waar het werk in het restaurant voor alles ging, ook voor aandacht en liefde. Ieder huisje heeft zijn kruisje uiteindelijk. Ik vind het mooi dat mensen na het zien van de documentaire eens door die schil kunnen kijken. Ik word weleens voor gek verklaard dat ik me de touwtering werk, maar door die film zie je waar mijn gedrevenheid vandaan komt.”

Je omschreef jezelf ooit als een workaholic. Hoe is je ondernemersdrive tegenwoordig?

“Als ik tien jaar geleden al met pensioen was gegaan, was ik waarschijnlijk in een zwart gat gevallen: geld, kennis, kennissen en tijd is vaak een combinatie van factoren om iets fout te doen. Ik leef nu in een andere tijd en het kost mij steeds meer moeite om mezelf aan te passen aan een woke cultuur, grensoverschrijdend gedrag, deeltijdwerken, audit & compliance, KYC, vergunningstelsel en de traagheid waarmee dingen gaan. Het hele landschap van ondernemen is veranderd. Tien jaar geleden mocht je nog succesvol zijn. Ik heb de indruk dat dit niet meer mag. Als je in een te dure auto rijdt, word je al nagewezen. Ik probeer me tegenwoordig wat minder druk te maken. Vroeger moest het werk af zijn aan het eind van de dag, nu leg ik me erbij neer dat dit niet altijd lukt.”

Waar sta je over een jaar of vijf?

“Ik beperk me de komende vijf jaar tot lopende en bestaande projecten. Dan is het wel mooi geweest. Wat ik dan ga doen? Helemaal niets. Nu moet ik iedere dag van alles. Ik kijk er enorm naar uit dat dat moeten niet meer hoeft.”

Vanaf zijn achtste hielp hij al mee in het Chinese restaurant van zijn ouders in Vlissingen. Inmiddels heeft Won Yip meerdere horecagelegenheden, waarvan de exploitaties aan de Dam in Amsterdam de kern vormen. Het imperium leverde hem de bijnaam ‘Mr Dam Square’ op en maakte hem een van succesvolste horecaondernemers van Nederland. Won ontvangt me op het kantoor van de YIP Group en deelt zijn visie op ondernemerschap, karma en hard werken.