Op het voetbalveld stond Ruud Boymans bekend om zijn doelgerichtheid, maar tegenwoordig scoort hij vooral buiten de lijnen met het motto ‘breaking barriers’. Met de ervaring die hij opdeed bij het organiseren van de befaamde No Art-festivals, wist hij samen met medeoprichters Bora Guney en Omid Kahali via SONA grote namen uit de muziekwereld naar Nederland te halen. MASTERS sprak met hem: ‘’Net als in het voetbal werk je toe naar dat ene moment waarop alles moet kloppen. Ondernemen zie ik daarom als een vorm van topsport.’’

Je hebt een indrukwekkende voetbalcarrière gehad. Wat inspireerde je om de overstap te maken naar de eventbranche? 

“Tijdens mijn voetbalcarrière speelde muziek al een grote rol in mijn leven. Naarmate mijn kansen in het voetbal afnamen en ik bij Almere City en later Club Boys belandde, werd het voor mij duidelijk dat ik mijn passie voor muziek verder wilde ontwikkelen. Op dat moment ontmoette ik Oguzhan en Jesse van het dj-duo ANOTR, die net als ik een enorme liefde voor muziek hadden en naast hun dj-carrière ook evenementen wilden organiseren. Ze vroegen Bora, Omid en mij om samen een collectief te vormen. Dit resulteerde in 2018 in No Art. We begonnen als hobby met het organiseren van clubfeesten.”

Was het voor jou een moeilijke keuze om de voetbalschoenen definitief aan de wilgen te hangen? 

‘’Ja, dat was zeker een lastige keuze. Voetbal is namelijk alles wat je kent en wat je je hele leven hebt gedaan. Je kennis en ervaring liggen volledig in die wereld, dus het was heel verleidelijk om – net als veel andere voetballers – iets binnen het voetbal te blijven doen, zoals trainer worden of scout bij een club. Iedereen om me heen vroeg zich dan ook af wat ik nou ging doen— feesten organiseren? Er waren veel twijfels of het überhaupt iets zou worden. Toch besloten we met z’n allen om ons volledig op No Art te richten. We kozen ervoor om er niets naast te doen en al onze aandacht en energie in dit project te steken, ook al waren we nog heel klein. Door die volledige focus konden we wel heel snel groeien.’’  

En the rest is history: in no time hadden jullie uitverkochte No Art-festivals. Wat is the key? 

“Ons eerste evenement was in een kleine club, de Claire. In die tijd moesten we nog mensen actief uitnodigen en op de gastenlijst zetten, want niemand kende No Art. Maar het werd meteen een succes, dat gaf ons het vertrouwen om door te gaan. Een paar maanden later organiseerden we een feest in Lofi voor 1600 man. Iedereen verklaarde ons voor gek, ze zeiden dat we dat nooit zouden uitverkopen. Maar ook dat lukte, en een jaar later organiseerden we ons eerste festival voor 10.000 man.

We hebben altijd veel lef gehad in onze aanpak. De sleutel tot ons succes is dan denk ik ook dat we altijd grenzen willen verleggen—’breaking barriers’, zoals we het noemen. We willen de bezoekers van onze evenementen altijd iets nieuws bieden, of dat nu gaat om muziek, kunst of andere ervaringen. We brainstormen voortdurend over hoe we onszelf kunnen verbeteren en onze evenementen naar een hoger niveau tillen. Die mindset van constante verbetering en vernieuwing is wat ons onderscheidt en de basis vormt van ons succes.” 

Wanneer is een evenement volgens jou geslaagd? 

‘’Voor mij is een evenement geslaagd wanneer de feedback van bezoekers positief is en je het enthousiasme niet alleen op locatie voelt, maar ook online terugziet.

Bij Keinemusik vorige maand kregen we echter niet alleen positieve reacties van bezoekers, maar het hele team was ontzettend blij met hoe het was gegaan. De communicatie verliep soepel, alles viel op zijn plek en zelfs de regen kon de sfeer niet verpesten. Toen ik zag hoe bezoekers tot het einde toe stonden te dansen en te genieten, wist ik dat we iets bijzonders hadden neergezet.’’

”Ik ben blij dat de gemeente deze maatschappelijke betrokkenheid zwaarder gaat meewegen bij de toewijzing van festivallocaties”

 

Is dat gevoel een beetje te vergelijken met het scoren van een goal? 

‘’Dat gevoel is absoluut vergelijkbaar met het scoren van een goal. Natuurlijk blijft het scoren van een doelpunt het allerbeste gevoel ter wereld—dat kun je nooit helemaal nabootsen. Maar de happiness, de teamprestatie en de euforie die je voelt na een succesvol evenement komen er wel heel dicht bij in de buurt. Het mooie aan deze branche is dat je steeds weer naar zo’n piekmoment toewerkt. Net zoals in het voetbal, werk je naar een succesmoment toe, beleef je dat intense euforische gevoel, en daarna moet je weer verder, op naar het volgende doel.’’ 

Hoe hebben de lessen die je op het voetbalveld leerde, je geholpen in je rol als ondernemer?

‘’Hoewel de activiteiten zelf natuurlijk heel anders zijn, zijn er opvallende overeenkomsten in de mentaliteit en discipline die nodig zijn. Net als in het voetbal werk je naar een moment toe waarop alles goed moet gaan. Je moet kunnen presteren op het juiste moment. In die zin zie ik ondernemen eigenlijk als een vorm van topsport. Na een geslaagd evenement voel je diezelfde opluchting en voldoening als na een gewonnen wedstrijd. Iedereen heeft zijn rol gespeeld, en samen heb je iets moois neergezet. Die mindset van teamwork en het streven naar perfectie zijn essentieel, zowel op het voetbalveld als in het bedrijfsleven.”

Het evenementenbeleid in Amsterdam gaat op de schop: zo zullen (grote) festivalorganisatoren moeten gaan vrezen voor hun (vaste) plekken: hoe kijk jij naar dit beleid? 

‘’Het nieuwe beleid in Amsterdam zorgt ervoor dat er meer wordt gekeken naar de inhoud van een concept en de maatschappelijke bijdrage, in plaats van alleen naar vaste plekken en loting. Ik zie dit als een positieve ontwikkeling. Wij bij No Art zijn al jaren maatschappelijk betrokken, bijvoorbeeld door een dag voor ons festival in samenwerking met stichting Synergy een kunstfestival te organiseren dat gratis toegankelijk is voor mensen met een Stadspas, voor mensen uit de buurt, vluchtelingen, kinderen en studenten. Op die manier willen we iets teruggeven aan Amsterdam. Ik ben blij dat de gemeente deze maatschappelijke betrokkenheid zwaarder gaat meewegen bij de toewijzing van festivallocaties. Het dwingt organisatoren om hier rekening mee te houden, en dat juich ik toe. Natuurlijk brengt het ook onzekerheid met zich mee, omdat niemand meer zeker is van een plek in de toekomst…’’

Wat zijn de toekomstplannen wat betreft No Art? 

‘’We willen ons festival naar een groter terrein verplaatsen, omdat we hebben gezien dat we met gemak 15.000 bezoekers kunnen trekken. Maar onze plannen reiken verder dan Nederland alleen. De ambitie is om No Art nog verder op de kaart te zetten door in meerdere steden aanwezig te zijn en daar ons unieke concept te introduceren. We zijn bezig met uitbreidingen naar steden zoals Los Angeles, Athene, Milaan, en Barcelona. Daarnaast zijn we aan het kijken hoe we No Art naar Mumbai kunnen brengen.’’

Welke festivals van SONA staan er nog op de festivalkalender dit jaar? 

‘’Dit jaar staat Circoloco nog op de planning. Dit Italiaanse collectief komt op 14 september voor het eerst naar Nederland en zal 15.000 liefhebbers verwelkomen op de NDSM Werf in Amsterdam. Het is absoluut de moeite waard om hierbij te zijn. Helaas is het wel al helemaal uitverkocht, dus als je er echt bij wil zijn, moet je een kaartje hosselen via Ticketswap haha…’’ 

Benieuwd naar een volledig overzicht van alle evenementen van SONA? Bekijk hier de website.