De (culinaire) wereld is in diepe rouw. Nederlands enige driesterrenchef Jonnie Boer van de Zwolse Librije is niet meer. Een geliefd chef, collega, vriend, maar bovenal een geliefd mens. Collega’s, vrienden en bekenden delen hun herinneringen in een eerbetoon aan de onverwachts overleden meester in de keuken.
Erik en Anja van Loo, Restaurant Parkheuvel**
”We voeren op het IJsselmeer: Jonnie, Thérèse, Erik en ik. En Jonnie had last van een zwerm muggen, waarop hij bedacht achteruit te varen. Natuurlijk kwamen we op een zandbank terecht. Het gaf niets. We hadden lol. Met een broodje knakworst, maar wel goede wijn. Jonnie was echt een speciale. Altijd zichzelf, zo down to earth. Een ontzettend betrokken man met aandacht voor anderen, altijd geïnteresseerd. Altijd een arm, een knuffel. Hij laat een enorme erfenis achter, zoveel kunde, liefde voor de natuur, voor het leven. Jonnie was niet honderd, maar duizend procent en net als Thérèse met een echt goede inborst. We waren op hun bruiloft, bij de doop van beide kinderen, elk feestje, elke stap hebben we samen beleefd en gevierd. We gaan een hele hele grote vriend missen. En met ons zovelen.”
Marleen Brouwer – Restaurant Noor*
‘’Jonnie Boer — een chef van ongekende klasse, met een hoofdletter G in grootsheid. Voor mij, en ongetwijfeld voor velen, een lichtend voorbeeld. Ik spreek niet alleen voor mezelf als ik zeg: deze man verdient een standbeeld in Zwolle.
De dag dat we samen een glas wijn dronken op het trapje bij De Librije zit diep verankerd in mijn herinnering. Net als het moment waarop Jonnie, samen met de liefde van zijn leven Thérèse, ons Noor opende — een dag die voor altijd in mijn hart gegrift staat.
Hij was de reden dat ik het koksvak ben ingegaan. De drijfveer achter mijn streven naar het hoogste niveau. Een icoon van de Nederlandse gastronomie is heengegaan — de godfather van onze culinaire wereld. Hij vermeed liever het podium, maar stond daar in hart en ziel. En meer dan wie ook, verdiende hij het.
CHEF… bedankt.
Voor altijd drie sterren aan de hemel.’’
André Gerrits – Restaurant Genèvieve & Team ‘t Amsterdammertje*
‘’De Johan Cruijff van de horeca is niet meer…… Met ongeloof, diepe verslagenheid en intens verdriet hebben we afscheid moeten nemen van een waar icoon, veel en veels te vroeg!
Vreselijk oneerlijk.
Zijn passie, visie en onuitputtelijke toewijding hebben generaties geïnspireerd en de Nederlandse gastronomie voorgoed veranderd.
Onze gedachten zijn bij zijn gezin, familie, vrienden, collega’s en natuurlijk het hele team van De Librije. We wensen het gezin alle kracht en liefde toe in deze moeilijke tijd.
Een groot man laat een nog grotere erfenis achter.’’
Astrid Joosten, vinoloog Astrid & Thérèse en vriendin
‘’Het is niet te bevatten. Ze hadden het zo goed voor elkaar en wilden na jaren keihard werken eindelijk meer tijd voor zichzelf gaan nemen. Bij dat plan hoorde ook meer mooie wijnreizen met ons viertjes.
Ik ben in shock, ik kan het niet anders verwoorden. En leef ontzettend mee met het verdriet van Thérèse en de kinderen.
We zien nu overal mooie eerbetonen aan deze topchef, die hij zelf helaas niet meer meekrijgt. Waar ik heel blij om ben is het feit dat omroep Max in een prachtige serie liet zien hoe groot Jonnie was en tegelijkertijd zo bescheiden. Ook Gault & Millaut maakte onlangs een geweldig gefilmd eerbetoon, vertoond in kleine kring. Van beide hebben Jonnie en Thérèse wél enorm kunnen genieten; ze waren tot tranen toe geroerd.
Maar de mooiste erkenning voor je professie valt in het niet bij het gemis en het verdriet wat er nu is. Een mooi en oprecht mens is er niet meer. Hij laat een groot gat achter en een gezin. Ik wil er nu zijn voor mijn lieve vriendin en wens het gezin heel veel sterkte met dit onvoorstelbare verlies.’’
Yves Gijrath – MASTERS HQ.
”De meester van het eitje, de man van de stilte
Op zekere hoogte van het bestaan, leefde een man die kookte als een dichter. Jonnie Boer was zijn naam, een naam die tegelijk de eenvoud van het land en de verfijning van een gastronomische heilige in zich droeg. Een boer, ja, maar één die de aarde niet omwoelde met ijzeren ploeg, maar met zilveren lepel. Ik mocht hem kennen, zoals velen. En zoals dat gaat met mensen die écht iets achterlaten: je vergeet ze nooit meer. Hij was er, bij ons, op de beurs. Niet zomaar als kok. Nee, als alchemist. Een meester van de umami. In het hart van de hectiek zette hij zijn pop-up restaurant neer alsof het De Librije zelf betrof: met diezelfde weldadige precisie, diezelfde rust van iemand die weet wat hij doet, tot in de vezel van zijn bestaan. Maar mijn dierbaarste herinnering is die van een kookwedstrijd. Geen culinair duel, eerder een ritueel.
De opdracht? Zijn signatuurgerecht verbeteren: “eitje met kaviaar”. Dat is alsof je aan Messi vraagt of je een shoot-out mag doen vanaf de middenstip van Camp Nou, met het bord VISCA EL BARÇA nog nagloeiend in het licht van de avondzon. En toch: ik deed mee. De jury? Thérèse. Zijn muze, zijn geliefde, zijn eeuwige voorzitster. Zij liet me winnen. En daarmee eerde ze niet mij, maar hém. Want de ware grootheid is niet degene die wint, maar degene bij wie winnen vanzelfsprekend lijkt en verliezen ondenkbaar. En toch, als hij verloor, zijn glimlach bleef. Wat me bijbleef was niet zozeer het gerecht, hoe delicaat ook, maar zijn houding. Zijn ogen. Daarin danste een jongensachtige vrolijkheid. Een kalme energie. Een fijnzinnige geest die in stilte componeerde wat anderen met lawaai niet voor elkaar kregen. Zijn leven was arbeid. Ambacht. Altijd verfijnd, nooit versleten. En na jaren zwoegen, op eigen kracht en zonder opsmuk, was daar de beloning: een leven op Bonaire. Met Thérèse. Een horizon van rust, wind door de palmen, zon op de huid. Eindelijk. Maar het leven, dat stugge script dat zich niets aantrekt van logica of verdienste, haalde hem eerder terug dan wie dan ook had gehoopt. Soms is het leven niet bitter. Het is wranger. Want Jonnie Boer verdient postuum niet alleen onze eer, maar onze stilte. Een stilte die klinkt als een leeg bord dat nooit meer gevuld zal worden. Een keuken die niet meer geurt. Een stem die niet meer zachtjes zegt: “Perfect, zo mag het de zaal in.” Hij was een man naar mijn hart. Niet vanwege zijn sterrengids. Maar vanwege zijn fatsoen. En dat is, op deze eenzame hoogte van zijn nalatenschap, het mooiste ingrediënt dat een mens kan achterlaten.”
Carsten Klint – Culinair ondernemer
‘’Wat Jonnie, samen met Thérèse en de hele Librije-familie, betekent is niet in woorden te omschrijven. Net zoals zijn verlies. Hij is de kookpaus van ons land. De Bocuse van de Lage Landen. De Cruijff van de Nederlandse gastronomie. Herinnering te over en zijn legacy zag je de afgelopen jaren steeds meer terug bij hun vroegere medewerkers, die ergens anders chef zijn geworden of een eigen zaak zijn gestart. Een visionair toen hij begon met lokale, onbekende producten en regionale leveranciers, toen het begrip duurzaamheid of streekproduct nog moest worden uitgevonden. Baanbrekend. Buiten dat allemaal, is Jonnie een man van smaak, weinig woorden en heel veel humor. Een enorm groot gemis voor Thérèse, Jimmie en Isabelle.’’
Bas van Kranen – Restaurant Flore**, De L’Europe Amsterdam
‘’Toen ik hoorde dat Jonnie Boer was overleden, voelde ik hetzelfde rauwe verdriet als elf jaar geleden bij het verlies van Paul van de Bunt, dat gevoel van onmacht dat je overvalt als een groot chef en persoonlijkheid opeens weg is.
Twintig jaar geleden stond ik in de spoelkeuken bij Da Vinci. Ik wist nog van niets, maar keek toen al naar Jonnie op.
Eén ding zie ik nu, twintig jaar later, pas echt goed: hij was al verder dan wie dan ook. Hij eerde het Nederlandse product op een manier die nu pas als vooruitstrevend wordt gezien. Waar wildpluk vandaag de dag ‘hip’ is, liep hij toen al met magnolia, moerasspirea, rivierkreeft en smient in zijn hoofd. Snoekbaars uit het IJsselmeer op het bord, met de precisie van een dichter.
Hij maakte van het Nederlandse landschap een keuken. Wat hij heeft achtergelaten is ongekend. Wat we moeten missen, onmetelijk.’’
Dennis Huwaë, Restaurant Daalder*
”Met ongeloof en verdriet heb ik het nieuws ontvangen van het overlijden van Jonnie. Voor mij, en mijn hele generatie chefs, was hij een enorme inspiratie. Een icoon, een motivator en een ongelooflijk warm en oprecht mens. Of het nu ging om wedstrijden waar hij jureerde, zijn eerlijke feedback of de keren dat hij bij Daalder kwam eten, hij gaf me altijd het vertrouwen om mijn eigen pad te volgen.
Als je er even doorheen zat, gaf hij precies dat duwtje om door te gaan. Zo iemand vergeet je niet.
Jonnie was de koning van de horeca, maar voor mij ook een mentor en vriend. Vanavond zijn wij, net als vele restaurants in Nederland, om 20:00 uur twee minuten stil. Voor Jonnie. En als steunbetuiging aan de hele Librije-familie.”
Tim Golsteijn – Restaurant Bourgainville*, Hotel TwentySeven
‘’Rust zacht grote Chef.
“They say Legends never die”
Met het heengaan van Jonnie Boer verliest Nederland een culinair grootvader!
Zijn persoonlijkheid en passie blijven voor mij een bron van inspiratie.
Zijn vlam dooft, maar zijn legacy blijft branden.
Rust zacht Chef.’’
Guido Braeken – Restaurant crEATe | Van Oys Maastricht Retreat – Eijsden-Margraten
‘’Geschokt en diep geraakt ben ik door het plotselinge overlijden van Jonnie Boer.
Ik heb ‘n aantal malen mogen genieten van zijn fantastische culinaire creaties en de prachtige ambiance waarin dit plaatsvond.
Zeer vereerd omdat ik ook voor hem mocht koken.
In 2022 stonden we, bij Michelin, samen op het ere podium in De La Mar.
Dank je Jonnie voor hoe je was. Je bent nu, veel te vroeg, je eigen ster daar boven en je zult altijd blijven shinen.
Ik wil Thérèse, Jimmie en Isabelle en alle naasten heel veel sterkte toewensen.’’
Yuri Wiesen – Restaurant Wiesen*
‘’Jonnie kwam met zijn vrouw en meerdere grote chefs na de uitvaart van Paul van den Bunt eten bij Wiesen. Ik weet dat hij me een groot compliment gaf over m’n keuken… smaak met ballen! Die zal ik nooit vergeten.. trots liep ik terug de keuken in! Veel te jong! Triest, ik heb er werkelijk niet van geslapen!’’
Edwin Vinke, Restaurant De Kromme Watergang*
‘’Heb met hem enkele mooie persoonlijke momenten gehad op Ibiza en op Curacao. Maar zie hem vooral als een van de grootste Nederlandse meesters op kookgebied. Groot respect alom als mens & ondernemer.’’
Richard van Oostenbrugge – Restaurant De Juwelier*, 212**, Bistro de la Mer
‘’Jonnie heeft gezorgd voor een mega innovatie van de Nederlandse gastronomie. Hij was en blijft een voorbeeld voor zovelen. Samen met Thérèse heeft hij iets gecreëerd wat er daarvoor nog niet was. En daarbij altijd benaderbaar, altijd lief, betrokken en áltijd met een groot hart voor zijn gasten. En dat al voor zo een lange tijd. Daar heb ik zoveel respect voor. Natuurlijk heeft hij ook mijn koken geïnspireerd, maar bovenal zijn mens-zijn zorgt ervoor dat ik echt kapot ben van verdriet. Ik kan niet eens beseffen hoeveel verdriet Thérèse en de kinderen en hun hele team moeten voelen. Mijn vrouw en ik wensen ze alle liefde van de wereld toe.’’
Dick Middelweerd – Restaurant De Treeswijkhoeve**
‘’Mooie verhalen over Jonnie Boer. Vroeger zaten wij als jonge chefs samen in een clubje. We inspireerden elkaar en kwamen regelmatig bij elkaar. Op een dag vertelde Jonnie dat hij een idee had voor een lolly van eendenlever, gekonfijte eend en biet. Het enige wat hij nog nodig had, waren houten stokjes. Uiteindelijk vond hij een lollyfabrikant die bereid was om hem die stokjes te leveren. Jaren later waren die lollystokjes een vast artikel bij iedere horecagroothandel. Iedereen kopieerde hem dus.’’
