In gesprek met Richard Zijlstra wordt al snel duidelijk hoe scherp de visie achter Triple C Beverage Solutions is. De owner verwoordt het zelf veelzeggend: “De Captains Club is precies waar Triple C voor staat: high-end, stijlvol, topkwaliteit. Daarom vertrouwen merken als Blenheim Advocaten, sponsor van de Captains Club, ons al jaren de hospitality toe.”
Blij kind
“Mijn hele jeugd zat ik op een paard, zeven dagen per week, urenlang. Paardensport was mijn leven, maar ik wilde er niet mijn werk van maken. Wat dan wel? Mijn tante gaf me ooit haar oude spiegelreflexcamera, waarmee ik wat experimtenteerde. Dat bracht mijn moeder op een idee: waarom niet iets met fotografie? Na de havo ben ik een fotografieopleiding gaan volgen, eerst een jaar in Rotterdam, daarna twee jaar in Amsterdam. Maar twee maanden voor mijn afstuderen ben ik gestopt. Mijn visie botste met die van mijn docenten, in plaats van me te stimuleren, wilden ze me in een hokje duwen, portretten, documentaires… Ik vind dat je alles moet kunnen vastleggen: de stijl vormt de fotograaf, niet het onderwerp. Voor mijn afstudeerproject had ik een installatie bedacht: één muur vol spiegels, de andere vol met afdrukken die een mix vormden van al het beeld dat ik in die periode had gefotografeerd, een reflectie van wie ik op dat moment was. Als je in het midden stond, werd je als kijker onderdeel van dat werk. Het idee werd weggestemd. De student na mij, die een meisje met een eetstoornis portretteerde, werd de hemel in geprezen. Een zwaar onderwerp, maar niet per se vernieuwend. Ik was negentien, voelde me gewoon een blij kind dat mooie foto’s wilde maken. Een kunstopleiding zou dat moeten ondersteunen, niet afbreken.”
Oriënt-Express
“Dat ik van mooie dingen houd, zie je in mijn werk. Mijn foto’s noem ik wel ‘gecureerde obsessies’: ze ogen rustig, maar er gebeurt veel. We zien zoveel om ons heen dat dingen hun waarde verliezen. Ik laat je kijken naar wat ík belangrijk vind. Mijn stijl neigt meer naar poëtisch dan politiek, vaak met een vervreemdend randje, maar altijd esthetisch. Ik probeer op het gevoel van mensen in te spelen. Mijn carrière is organisch gegroeid. Ik begon met foto’s van vriendinnen, daarna kleine opdrachten en al snel portretteerde ik Nederlandse artiesten. Ontzettend leuk, want dan werk je met stylisten en hair & make-up artists, die ook graag creatief meedenken. Ik praatte me binnen bij een groot boekingskantoor in Rotterdam en kreeg carte blanche om op eigen initiatief internationale artiesten uit hun portfolio te benaderen. Zo had ik Cardi B, French Montana en MHD voor mijn lens. Dat leidde er weer toe dat het agentschap van Lil’ Kleine contact met mij opnam om hem te portretteren – wat ik toen voor een langere periode heb gedaan. Daarna kwamen editorials, gepubliceerd in bladen als VOGUE, Numéro en Harper’s Bazaar. Daardoor klopten mensen bij mij aan – zoals het Belgische model Rose Bertram, die mij vroeg haar vaste fotograaf te worden. In opdracht van Dior, in samenwerking met PR-manager Jacqueline Giannakos, maakten we geweldige beelden: onder meer in de Oriënt-Express, het voormalig vakantiehuis van Christian Dior, Hotel Eden Roc en het Filmfestival van Cannes. Ook mocht ik met haar mee naar Abu Dhabi, waar Max Verstappen wereldkampioen werd – stonden we ineens op zijn jacht te feesten. Zo kwam ik via Rose op plekken waar ik anders nooit zou komen. Maar ik wilde niet ‘de fotograaf van Rose’ zijn, ik wilde dat mijn naam op zichzelf stond. Via haar ontmoette ik een Amerikaanse publicist, Emma, van wie ik de opdracht kreeg om de verloofde van voormalig Google-CEO Eric Schmidt in LA te portretteren. Zulke ontmoetingen gebeuren bij toeval – juiste tijd, juiste plek – en hebben een geweldig grote impact. Ik geloof dat als je jezelf blijft en weet wat je wilt, je de juiste mensen aantrekt. Mijn werk is gebaseerd op persoonlijke connecties, daaruit komen de mooiste projecten voort.”
Times Square
“De afgelopen tweeënhalf jaar heb ik veel tijd in New York doorgebracht, waar juwelier Greg Yuna me een baan aanbood. Ik maakte stillevens van zijn juwelen en hielp hem met honderd andere dingen, van het aankleden van zijn winkel in de chique Mulberry Street tot het cureren van de sieraden voor de vitrines. Een van mijn foto’s kwam op een gigantische billboard op Times Square en we deden ook een ‘wheatpaste’ campagne door de hele stad (een techniek waarbij posters op muren worden geplakt met een pasta van bloem en water, red.). Dat waren onder meer foto’s van dollarbiljetten, die zijn compleet viral gegaan. Nu focus ik op de verkoop van prints. Dat is voor mij de toekomst: ik wil dat mijn werk blijft hangen, letterlijk. Op MASTERS EXPO laat ik een selectie zien – misschien juwelen, paardensport, texturen… Zo maakte ik een serie over rode wijn: glas, licht, beweging… Sensueel zonder dat je ziet wat het is, bijna schilderachtig. Paardensport – het sportaspect, de spieren, de afsprong – is een fascinatie waar ik het langst mee heb gewacht. Wanneer een foto voor mij af is? Als het klopt. Een millimeter kan het verschil maken. In een tijd waarin iedereen kan fotograferen, en AI beelden genereert, wordt visie belangrijker dan ooit. Techniek is te leren, een idee niet. Daar selecteren klanten mij op. Inspiratie haal ik uit alledaagse dingen – ik open de koelkast, zie een oude tomaat en denk: kom maar op, tomaat! Mijn eerste serie ging over een ei. Ik wilde zien wat er gebeurde als je de dooier invriest. Binnenkort sluit ik me een week op met mijn buurman uit New York, Paradise-acteur Thomas Doherty, om als een soort artists-in-residence alleen maar beeld te maken. Veel samenwerkingen ontstaan omdat ik er zelf achteraan ga. Zo wilde ik graag werken met The Gstaad Guy – via een model dat hij kent, pitchte ik een shoot voor zijn juwelenlijn. De dag erna belde hij me – de shoot stond. Zo spannend! Ik ben nu bijna tien jaar fotograaf. Ik kan me nog verder ontwikkelen door eerlijker te worden naar mezelf, door nog meer te omarmen en ontplooien wie ik zelf ben als persoon, vrouw, fotograaf. In het begin keek ik meer om me heen, naar al bestaand werk. Nu luister ik meer naar mezelf: wat wil ík maken? Precies zoals bij mijn afstudeerproject. Door dicht bij jezelf te blijven, maak je de mooiste dingen.”
MASTERS EXPO
De werken van Aicha Abdoun in het echt bewonderen? Dit jaar zijn haar werken voor het eerst te vinden op MASTERS EXPO. Bezoek haar stand in Hal 11. Koop hier je ticketarrangement.