Suzanne Swarts gaat graag voorbij de muren van ‘haar’ Voorlinden op zoek naar de meest bijzondere plekken om kunst te bewonderen. In MASTERS deelt de museumdirecteur de ervaringen van haar reizen naar deze kunstoorden. Dit keer bezoekt ze 21st Century Museum of Contemporary Art in Kanazawa.
Na een lange vlucht van twintig uur en een autorit van bijna vier uur arriveerde ik in Kanazawa, aan de noordkust van Japan. De stad, beroemd om haar rijke cultuur en geschiedenis, herbergt een van de meest opvallende moderne musea van Japan: het 21st Century Museum of Contemporary Art. Al jarenlang stond het hoog op mijn lijst, want het heeft – net als Voorlinden – een zwembad van de Argentijnse kunstenaar Leandro Erlich in de collectie. Bovendien heeft het museum eenzelfde liefde voor kunstenaars als Ron Mueck, Michaël Borremans en Mark Manders, met wie we afgelopen jaren eveneens een solotentoonstelling organiseerden of, zoals met Manders, gaan maken.
Het wereldberoemde kunstmuseum ligt in het hart van de stad, vlak naast een van de best bewaard gebleven geishawijken van Japan én naast de Kenrokuen Garden, een van de beroemdste en mooiste tuinen van het land. De perfect ronde buitenfaçade is van glas, waardoor je recht door het gebouw lijkt te kunnen kijken. Eenmaal binnen, stroomt de natuur en het daglicht naar binnen door de ramen, net als bij Voorlinden. Het beroemde architectenbureau SANAA ontwierp dit elegante meesterwerk van hedendaagse architectuur en zorgde voor vier binnenplaatsen en witte blokken op de cilindervorm die de hoogte in gaan. Sommige ruimten zijn enkele verdiepingen hoog, andere zijn net groot genoeg voor vijf tot zes mensen – perfect voor bepaalde kunstinstallaties.
Iconische werken
Het 21st Century Museum of Contemporary Art bestaat al ruim twintig jaar en heeft in die tijd een uitstekende reputatie opgebouwd met de collectie en tentoonstellingen. Het museum wil het verhaal van deze tijd neerzetten en koopt daarom vooral kunstwerken van na 1980 die belangrijke koersveranderingen weergeven. Een van de meest iconische kunstwerken is Swimming Pool van Erlich, dat wat bleker blauw oogt dan de versie die we in Wassenaar hebben. Het zwembad staat in de buitenlucht, en ook hier waan je je onder water zonder nat te worden. Daarnaast herbergt het museum ook een kunstwerk van James Turrell. Zijn Sky Blue Planet is een grote ruimte met een vierkant gat in het dak waardoorheen je de veranderende lucht kunt bewonderen.
Verspreid op het gazon rondom het museum vind je twaalf intrigerende, tuba-achtige buizen van Florian Claar. Samen vormen ze een labyrint van spreekbuizen. De buizen zijn ondergronds met elkaar verbonden, zonder enige logica. Wanneer je in zo’n buis praat, weet je niet waar je stem heen reist, maar ook niet waar de stem vandaan komt die je hoort. Een ander opvallend werk is van Olafur Eliasson. Zijn Colour Activity House is een cycloonvormig paviljoen met gekleurd glas in de drie primaire kleuren cyaan, magenta of geel. Terwijl je beweegt, verschijnen steeds nieuwe tinten en zie je het landschap vanuit een andere hoek weerspiegelt.
Wanneer de zon ondergaat, gaat een lamp in het midden van het paviljoen aan, en het kunstwerk verandert in een vuurtoren van kleuren. Terwijl andere bezoekers langzaam verdwijnen in de schemering en ik geniet van dit spektakel, realiseer ik me dat dit werk de overweldigende, kleurrijke ervaring die het museum biedt, perfect symboliseert; het 21st Century Museum ademt een zeldzame magie, en in dat moment voelde ik me volledig ondergedompeld in zijn betoverende wereld.