Elektrisch rijden wint terrein, maar rondom langere ritten, zoals een wintersportvakantie, blijven twijfels bestaan. Hoe zit het met actieradius, opladen onderweg en onverwachte vertragingen? Om die vragen in de praktijk te toetsen, werd door Perry Snijders koers gezet richting Duitsland in de NIO ET5 Touring. De reis duurde uiteindelijk een dag langer dan gepland, al had dat niets met de auto te maken…
Weinig markten zijn zo in beweging als de automarkt. Het aantal dealereigenaren in Nederland neemt in rap tempo af, terwijl het aantal merken juist spectaculair toeneemt. Toen we in januari een bezoekje brachten aan de Autosalon van Brussel, zagen we op de persdag autojournalisten verwonderd rondkijken: er stonden meerdere merken waar zelfs zij, professionele kenners van de automarkt, nog nooit van hadden gehoord. Automotive Magazine, een vakblad voor de autobranche, maakt geregeld een power ranking waarin de slagingskans van de tientallen nieuwkomers beoordeeld wordt. Bij bijna een derde wordt die klein of nihil genoemd, maar NIO heeft volgens het magazine een stuk meer kans op succes. ‘Het neemt afstand van belangrijke concurrenten en met meer dan 200.000 verkopen in 2024 ligt er een basis voor verdere groei’, schrijft het blad. ‘Ook de energietak krijgt serieus vorm en andere fabrikanten sloten zich aan bij NIO. Daarnaast is de kaspositie goed en de steun van Abu Dhabi stevig.’ We kunnen ons echter goed voorstellen dat niet iedereen alle nieuwe automerken in kaart heeft. Tijd voor een nadere kennismaking met het merk. Daarvoor gingen we niet op pad met het topmodel, maar met een van de weinige elektrische stationwagens op de markt: de ET5 Touring.
Batterijwisselen
Wie in december een bezoek aan MASTERS EXPO bracht, kon een glimp van het modellengamma van NIO opvangen. Er is keuze uit twee sedans, de ET5 en ET7. De ET5 is er ook als stationwagen – dat is dus de ET5 Touring op deze pagina’s. Omdat de markt tegenwoordig vooral om SUV’s vraagt, heeft het merk die ook: de EL6, EL7 en EL8. De prijzen beginnen bij zo’n 50.000 euro voor de basisversie van de ET5 en lopen door tot ongeveer 84.000 euro voor de EL8. In beide gevallen is dat zonder de aanschaf van het accupakket. Met goede reden, want de unique selling point van NIO is dat je onderweg van batterij kunt wisselen, zónder dat je de auto hoeft te verlaten. Dat kan echter alleen als je die batterij van NIO huurt. Wie er de voorkeur aan geeft om de hele auto zelf te bezitten, inclusief batterij, kan daar overigens ook voor kiezen. Voor de ET5 Touring zoals wij die reden, kost dat bijvoorbeeld 12.000 euro, voor de Long Range-versie is dat 21.000 euro. Wij zouden echter altijd de voorkeur geven aan het accu-abonnement, dat NIO zelf BaaS Subscription noemt. Dan betaal je 169 euro per maand voor de standaardversie en 289 euro voor de langeafstandsvariant. En om die Long Range dan meteen maar te benoemen: daarmee kom je volgens de officiële cijfers 560 kilometer op een acculading, met de Standard Range is dat 445 kilometer.
Uitbundige kleuren
Tot zover de administratie. We zijn benieuwd hoe de NIO het er in de praktijk vanaf brengt, dus halen we bij NIO Hub in Breukelen een ET5 Touring. Het leuke van NIO is dat het merk ook vrolijke kleuren levert, daar hadden we namens de fotograaf met klem om gevraagd. Een zilvergrijze kan altijd nog, niet waar? De lichtblauwe kleur van ons exemplaar heet Stratosphere Blue. Als we hem ophalen, staat hij naast een uitbundig gekleurd exemplaar in Sunbathe Yellow.
We hebben geen wintersportplannen, maar we willen toch weleens beleven hoe de NIO zich houdt op de Autobahn. Daarom besluiten we om naar Düsseldorf te gaan, waar we als kleine hat tip naar de herkomst van het merk bij een Chinees restaurant gaan eten. Die Chinese afkomst blijkt overigens zeer relatief te zijn: het hoofdkantoor staat weliswaar in Shanghai, maar desondanks beschouwt NIO zichzelf niet als een Chinees merk. NIO noemt zichzelf een ‘global company’. We citeren even uit de persmap: ‘NIO is beursgenoteerd aan de beurzen van New York Stock en Singapore. Alle NIO’s zijn ontworpen in München en de ondersteltechniek in Oxford. De software wordt geschreven in San José (USA), Shanghai en Berlijn. De auto’s worden gebouwd in China.’
Volgas naar de wintersport
Als je een NIO koopt of leaset, installeer je de NIO-app op je telefoon. Wij laten dat bij testauto’s nog weleens na en dat wreekt zich bij onze eerste poging om de batterij te verwisselen. Het Power Swap Station in Arnhem blijkt op de dag van ons bezoek wegens onderhoud gesloten. Als we de app hadden geïnstalleerd, dan hadden we het geweten. Deze stop was niet noodzakelijk, maar voor ons wel: we willen volgas over de Autobahn, dus we hebben een volle batterij nodig. Gelukkig blijken naast het Power Swap Station ook veel snelladers te staan; daar kan de NIO ook gebruik van maken. Het batterijwisselen is een extra mogelijkheid náást het snelladen zoals we dat van andere elektrische auto’s kennen. We hangen de ET5 aan de laadpaal en een kop koffie later zijn we weer good to go. We maken geen wereldreis, maar niettemin zien we de acculading in rap tempo teruglopen. Dat is deels de schuld van de Nederlandse NIO-importeur: die had de auto voorzien van grote wielen. Fraai voor op de foto, alleen zorgen ze ook voor een hoger verbruik, net als de winterbanden die gemonteerd waren. En voor een deel ligt het aan ons, want we willen uitproberen of er nu eindelijk een auto is waarmee je volgas naar de wintersport kunt. Het antwoord is ja, maar dat laat onverlet dat het verbruik omhoogschiet als je met 200 over de Autobahn dendert. Dat de temperatuur tijdens onze reis rond het vriespunt ligt, helpt niet mee.
Sneller dan tanken
Al jaren is range anxiety een probleem bij (potentiële) bestuurders van elektrische auto’s, maar wij komen zonder stress aan in de omgeving van Düsseldorf. In het plaatsje Hilden gebeurt weinig, maar je vindt er wel een NIO Power Swap Station. We komen af en toe langs het wisselstation in Apeldoorn en daar zie je zelden iemand, maar hier in Hilden is het een komen en gaan: volgens NIO is het zelfs het drukste wisselstation van Europa. De voornaamste claim to faim van Hilden (55.000 inwoners) is dat een van de grondleggers van de moderne chirurgie ervandaan komt, namelijk Wilhelm Fabry, die meestal Fabricius van Hilden wordt genoemd. Veel elektrische rijders kennen het echter vooral van het grote laadstation dat er te vinden is: je vindt hier snelladers van Fastned en Tesla die zo drukbezocht worden dat er zelfs een (prima) koffietent bij te vinden is, waar je bovendien een broodje kunt eten. Wij maken er een tussenstop, maar dat is omdat we zin in koffie hebben en niet omdat we op de NIO moeten wachten. Bij het Power Swap Station is er net iemand aan het wisselen als we arriveren, maar die is klaar op het moment dat wij via het navigatiesysteem hebben bevestigd dat we inderdaad de accu willen wisselen. We parkeren de auto op de opgegeven plek voor het wisselstation en vanaf dat moment hoeven we niets meer te doen. De NIO communiceert zelf met het wisselstation, parkeert zelf in het wisselstation en geeft aan wanneer we het wisselstation weer kunnen verlaten. Je hoeft de auto niet uit en met een minuut of vijf heb je weer een volle accu. Dit gaat sneller dan tanken.
Barry Stevens
Is er dan niets op aan te merken? Eigenlijk niet. Nomi, de digitale assistent op het dashboard, spreekt tijdens de batterijwissel een paar kromme zinnen Nederlands. ‘Trep het rrrempiedal in’, vertelt ze je bijvoorbeeld. Geen ramp, maar het doet een beetje denken aan het enthousiaste ‘vooral doorrrgaan’ dat Barry Stevens vroeger tijdens de Soundmixhow als mantra aanhield. Maar waar het bij Stevens leuk was, is het bij NIO een tikje lachwekkend. NIO afficheert zichzelf als premiummerk en dan is zo’n knullige vertaling een beetje raar. Voor het overige werkt de assistent prima, wat misschien ook komt omdat Nomi de Engelse taal wél machtig is. Overigens verschijnen er regelmatig over-the-air-updates voor de software, dus de kans is groot dat het vroeger of later verholpen wordt. Een volledig Nederlandstalige versie van Nomi wordt niet snel verwacht: omdat Nederlanders goed Engels spreken, wordt dat niet nodig geacht. Het gaat daarbij specifiek om de spraakgestuurde assistent; de geschreven tekst op de displays is wel gewoon in het Nederlands geschreven, goed Nederlands bovendien.
Little Tokyo
Na ons bezoek aan het wisselstation rollen we Düsseldorf in. We hebben de hoofdstad van de deelstaat Noordrijn-Westfalen niet helemaal toevallig gekozen. Natuurlijk zijn er bezienswaardigheden als de Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen, de Deutsche Oper am Rhein en de botanische tuin, maar daar was het ons niet om te doen. Ook de Königsallee was ons doel niet. Weliswaar is de Kö een van de meest luxueuze winkelstraten van Duitsland, dus we pakten ’m wel mee – dat doet immers iedereen die in Düsseldorf is. De echte reden van ons bezoek is echter Little Tokyo, waar anders dan de naam doet vermoeden ook behoorlijk wat Chinese en Koreaanse winkels en restaurants te vinden. Hoe dat zo gekomen is? Na de Tweede Wereldoorlog vestigden behoorlijk wat Japanse bedrijven zich in Düsseldorf. Ze kozen voor de stad vanwege de centrale ligging, al kwam het ook van pas dat het Ruhrgebied nabij was. Dat leidde tot het ontstaan van de grootste Japanse gemeenschap in Duitsland. Je vindt hier niet alleen Japanse restaurants, maar ook Bookstore Nippon, een Japanse school en zelfs een Japanse tuin. In de loop der tijd kwamen er in Little Tokyo echter ook steeds meer Chinese en Koreaanse uitspanningen. En wij richten ons vandaag op de Chinese restaurants, omdat we met de NIO zijn. Buiten dat is Little Tokyo vooral een van de leukste buurten van Düsseldorf.
Onverwachte overnachting
We doen eerst een rondje foto’s. Om te beginnen bij het Oeigoerse restaurant Tengri Tagh, vervolgens bij China Lounge Rote Lanterne. We zijn nog niet voldaan, want we weten wat we zoeken: een traditioneel ingericht Chinees restaurant, waar we onze ET5 voor de deur kunnen zetten. De karakteristieke lampen, desnoods de kenmerkende kalender aan de muur, en dan als contrast de NIO die je door het raam voor de deur ziet staan. De volgende plek waar we het proberen is de Chinese Skewer Bar. En daar gaat het mis. Na een paar restaurants te hebben gefotografeerd, hebben we inmiddels zelf trek gekregen. We besluiten om de NIO te parkeren in een nabijgelegen parkeergarage om even wat te gaan eten. Het restaurant is eenvoudig, maar goed. We kunnen niet te lang blijven zitten, want de fotograaf heeft nog grootse plannen. Als we het restaurant verlaten, blijkt echter dat onze parkeergarage dicht is… We lezen dat hij om acht uur ’s avonds sluit, we zijn tien minuten te laat! Het komt ons op een onverwachte overnachting te staan. De volgende ochtend gaan we verder, met andere plannen. We fotograferen de auto in Düsseldorf, pikken nog een volle batterij op bij het wisselstation in Hilden en vlammen terug over de Autobahn. Op de terugweg slaan we het wisselstation in Arnhem ditmaal over: we rijden via Apeldoorn, waar ook een wisselstation te vinden is. Wie een NIO als dagelijkse auto heeft voor de rit naar kantoor zal in de praktijk natuurlijk vaker gebruikmaken van de laadpaal. Het swappen is echter een mooie aanvulling, die in sommige gevallen ook aanmerkelijk voordeliger is dan laden bij de snellader. Het swappen zelf kun je tweemaal per maand gratis doen en daarna kost het een tientje per keer. De stroom betaal je altijd en daarvoor rekent NIO 29 cent per kWh. Als je een batterij inlevert die nog voor 20 procent vol is en je krijgt de volgende batterij mee met een acculading van 90 procent, dan betaal je dus 70 maal 29 cent. Ter vergelijk: bij de snellaadstations van Fastned is het standaardtarief in Nederland 74 cent per kWh.
Meerwaarde
Nog wat te klagen over de NIO? Weinig. Als je vaak overstapt van de ene naar de andere auto, dan vraagt het wat gewenning: sommige functies werken net even anders dan in veel andere auto’s. Als een NIO je enige auto is, dan ben je daar natuurlijk na een week aan gewend. Een uitzondering daarop is de neutraalstand van de transmissie. Die kun je alleen in- en uitschakelen als je de rem intrapt. Dat betekent dat je eigenlijk niet met goed fatsoen door de wasstraat kunt, want daar mag je immers niet remmen als je op de band staat. Een eenvoudige verklaring is er ook: zulke wasstraten bestaan in China niet. NIO belooft het bij de volgende software-update aan te passen. Dat een futiliteit als deze ons voornaamste bezwaar is tegen deze nieuwkomer, is een prestatie van formaat. De auto ziet er goed uit, rijdt goed en je zit ook nog eens goed. Het batterijwisselen is een unieke toevoeging die de NIO meerwaarde geeft ten opzichte van zijn concurrenten. Daarnaast kun je als NIO-rijder ook nog eens gebruikmaken van de NIO Houses in Amsterdam en Rotterdam, waar je terecht kunt voor koffie, lunch maar bijvoorbeeld ook als je vergaderruimte nodig hebt. We zouden dus absoluut niet willen zeggen dat een NIO bijna een ‘normale auto’ is, maar het is er wel eentje waar je eigenlijk net zo zorgeloos mee rijdt als in een auto met benzinemotor. Zolang je maar niet in de verkeerde parkeergarage parkeert…
